Το όνομά της σημαίνει ανάμεσα στις λίμνες, από τις ιταλικές λέξεις mezzo και laghi.
Μικρή σε μέγεθος πόλη των περίπου 13.000 κατοίκων. Πρωτεύουσα της Περιφερειακής Ενότητας Αιτωλοακαρνανίας και έδρα του Δήμου Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου, είναι η μοναδική πόλη της Ελλάδας που φέρει τον χαρακτηρισμό ιερή όχι για θρησκευτικούς, αλλά για ιστορικούς λόγους.
Απολύτως επίπεδη πόλη που ισορροπεί πάνω στις όχθες δυο λιμνοθαλασσών, Κλείσοβας και Μεσολογγίου, και στις εκβολές δύο ποταμών, Εύηνου και Αχελώου. Μοναδικά τοπία, φαντασμαγορικά ηλιοβασιλέματα, συναρπαστική γαστρονομία, ενδιαφέροντα αξιοθέατα και ιδιαίτερα έθιμα.
Σύντομη Ιστορία του Μεσολογγίου
Στις γραπτές πηγές, το Μεσολόγγι μνημονεύεται για πρώτη φορά τον 16ο αιώνα, και γνωρίζει την πρώτη του ακμή δύο αιώνες αργότερα: Ναυπηγεία και στόλος εμπορικών πλοίων, εξαγωγές σταφίδας, ξυλείας και αλατιού, και ιδρύματα όπως η Παλαμαϊκή Σχολή (που ιδρύεται το 1760) τροφοδοτούν μια μικρή αλλά ανήσυχη αστική κοινότητα.
Από το 1804 έως το 1820 η πόλη υπάγεται στον Αλή Πασά των Ιωαννίνων, κι έπειτα μπαίνει στην τροχιά της Επανάστασης: Κηρύσσει την εξέγερση στις 20 Μαΐου 1821, αντέχει τρεις πολιορκίες, υποδέχεται τον Λόρδο Βύρωνα (Ιανουάριος 1824) και γράφει την κορυφαία σελίδα της στις 10 Απριλίου 1826, με την ηρωική Έξοδο.
Παραμένει, ωστόσο, υπό οθωμανική κυριαρχία μέχρι το 1829, και στη συνέχεια ανοικοδομείται.
Από το 1840 και μετά, το Μεσολόγγι θα αποκτήσει τις αλυκές του, το λιμάνι και άλλα έργα της λεγόμενης «περιόδου Τρικούπη», θα αναδείξει τους περίφημους πέντε πρωθυπουργούς του (Σπυρίδωνα και Χαρίλαο Τρικούπη, Επαμεινώνδα Δεληγιώργη, Ζηνόβιο και Δημήτριο Βάλβη) και θα γεννήσει σπουδαίους ποιητές και λογοτέχνες, ανάμεσα στους οποίους ο Κωστής Παλαμάς, ο Μιλτιάδης Μαλακάσης και ο Αντώνης Τραυλαντώνης. Το 1937 θα ανακηρυχθεί «Ιερά Πόλις». Σήμερα, ισορροπεί ανάμεσα στην Ιστορία και το υγροτοπικό θαύμα που την περιβάλλει: Μια πόλη μικρή σε κλίμακα, μεγάλη σε μνήμη.
Αξιοθέατα στο Μεσολόγγι.
1. Το Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο 08:30–15:30 Τρίτη κλειστό. Εισιτήριο 10€ / 2 = 5€
Προσωρινή έκθεση του πίνακα του Ευγ. Ντελακρουά για την επέτειο από τα 200 χρόνια της Εξόδου του Μεσολογγίου.
Στεγασμένο σε ένα επιβλητικό κτήριο του 1889, το Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο αφηγείται την ιστορία της Αιτωλοακαρνανίας πιάνοντας το νήμα από την πολύ αρχή, από το 100.000 π.Χ. (ναι, κι όμως, δεν πρόκειται περί τυπογραφικού, τόσα είναι τα μηδενικά) ως τους ρωμαϊκούς χρόνους. Στις επτά του αίθουσες, σπάνια εκθέματα –μεταξύ των οποίων πλεκτά υφάσματα του 1000 π.Χ. ζωγραφισμένα με φυσικά υλικά– ζωντανεύουν έναν ολόκληρο κόσμο που γεννήθηκε πολλές χιλιάδες χρόνια πριν, στο σημείο όπου ο Αχελώος ένωσε τον μύθο με την Ιστορία.
2. Ο Κήπος των Ηρώων / Φράχτης. Ο ιερός τόπος μνήμης του Μεσολογγίου: 14 καταπράσινα στρέμματα διάσπαρτα με μνημεία αφιερωμένα σε εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία. Τον Κήπο στολίζουν συνολικά 41 μνημεία, μεταξύ των οποίων ο Τύμβος των Πεσόντων, ο ανδριάντας του Βύρωνα και η Κόρη της Ελλάδος, έργο του Γάλλου γλύπτη David d’Angers επάνω στον τάφο του Μάρκου Μπότσαρη. Στον Κήπο των Ηρώων κορυφώνονται κάθε χρόνο οι εκδηλώσεις της Κυριακής των Βαΐων, ημέρα μνήμης για την Έξοδο του Μεσολογγίου, ένα ζωντανό τελετουργικό.
3. Το Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης – Δημοτική Πινακοθήκη Μεσολογγίου
Στην κεντρική πλατεία, το νεοκλασικό κτίριο του παλιού δημαρχείου φιλοξενεί έργα τέχνης και ιστορικά κειμήλια που ιχνηλατούν τη διαδρομή του Μεσολογγίου από τα προεπαναστατικά χρόνια μέχρι σήμερα: Ιστορικοί χάρτες και σπάνια τεκμήρια, ανάμεσα στα οποία ο πρωτότυπος Ύμνος εις την Ελευθερία του Διονύσιου Σολωμού, μια ολόκληρη αίθουσα αφιερωμένη στον Λόρδο Βύρωνα, και σπουδαίοι πίνακες Ελλήνων και ξένων καλλιτεχνών που εμπνεύστηκαν από το Μεσολόγγι, με τη συγκλονιστική «Μεσολογγίτισσα» του Ντελανσάκ σε πρώτο πλάνο.
4. Ο Άγιος Σπυρίδωνας ο καθεδρικός ναός και πολιούχος του Μεσολογγίου, στο κέντρο της πόλης, στη θέση του ιστορικού ναού όπου οι Μεσολογγίτες κοινώνησαν πριν από την Έξοδο.
5. Το Ιστορικό Μουσείο Διέξοδος, στεγασμένο στο αρχοντικό του Αθανασίου Ραζηκότσικα, ένα από τα μόλις τρία προεπαναστατικά σπίτια του Μεσολογγίου που επιβίωσαν ως τις μέρες μας.
6. Η Τουρλίδα η στενή λωρίδα γης στα πόδια του Μεσολογγίου, την οποία βρέχουν από τη μια η λιμνοθάλασσα της Κλείσοβας και από την άλλη ο Πατραϊκός κόλπος, είναι ένας τόπος απαράμιλλης φυσικής ομορφιάς. Στις όχθες της ισορροπούν οι περίφημες πελάδες: Ξύλινες καλύβες χτισμένες πάνω σε πασσάλους μέσα στο νερό, για να εξυπηρετούν τις ανάγκες των ψαράδων, αποτελούν σήμερα ζωντανό κομμάτι της αρχιτεκτονικής και της ψυχής του Μεσολογγίου. Ο απολύτως επίπεδος δρόμος της Τουρλίδας είναι μακράν η πιο φαντασμαγορική διαδρομή που θα κάνεις στο Μεσολόγγι, και μια από τις ωραιότερες της Ελλάδας, ιδανική τόσο για ποδήλατο όσο και για περιπάτους στο ηλιοβασίλεμα. Στην δε παραλία της θα κάνεις τις ωραιότερες καλοκαιρινές βουτιές σου. Αν πάλι θέλεις να γνωρίσεις την καθημερινότητα των ψαράδων από κοντά και να μάθεις τα πάντα για τους θησαυρούς της λιμνοθάλασσας, το αβγοτάραχο και τα ψάρια της, η βιωματική δράση «Γίνε ψαράς και ρίξε αγκίστρι στην παράδοση και τη γαστρονομία» σε περιμένει.
7. Η Κλείσοβα και το νησάκι της. Η λιμνοθάλασσα της Κλείσοβας απλώνεται σαν ζωγραφιά στα νότια του Μεσολογγίου. Εδώ φωλιάζουν φλαμίνγκο, πελεκάνοι κι ερωδιοί, ενώ τα πριάρια (παραδοσιακές βάρκες χωρίς καρίνα, για να μπορούν να πλέουν στα αβαθή νερά της λιμνοθάλασσας) γλιστρούν ανάμεσα στα ιβάρια και τις λουρονησίδες της. Στο μικρό νησάκι της Κλείσοβας, όπου δόθηκε μια από τις σημαντικότερες μάχες της πολιορκίας του Μεσολογγίου, η φύση και η Ιστορία συναντιούνται σε ένα από τα μαγικότερα ηλιοβασιλέματα που θα δεις ποτέ. Ο καλύτερος τρόπος να εξερευνήσεις τη λιμνοθάλασσα της Κλείσοβας είναι η βαρκάδα με παραδοσιακό πριάρι.
8. Το Εθνικό Πάρκο Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου-Αιτωλικού.
Στο σημείο όπου ο Αχελώος και ο Εύηνος εκβάλλουν στο Ιόνιο, απλώνεται ένα από τα πιο εντυπωσιακά δελταϊκά οικοσυστήματα της Ευρώπης. Το Εθνικό Πάρκο Λιμνοθαλασσών Μεσολογγίου-Αιτωλικού καλύπτει πάνω από 600.000 στρέμματα και περιλαμβάνει λιμνοθάλασσες, αλμυρόβαλτους, νησίδες, αμμοθίνες και υδρόφιλα δάση, φτάνοντας ως τις Εχινάδες νήσους. Προστατευμένο από τη Συνθήκη Ραμσάρ και το δίκτυο Natura 2000, φιλοξενεί εκατοντάδες είδη πουλιών, ψαριών και φυτών, πράγμα που το καθιστά παράδεισο τόσο για birdwatching όσο & για φυσιολατρικές διαδρομές στα μοναδικά τοπία του.
9. Ο αρχαιολογικός χώρος των Οινιαδών.
10. Το αρχαίο θέατρο της (Νέας) Πλευρώνας.
11. Τα αρχοντικά επιφανών Μεσολογγιτών. Περπατώντας στο ιστορικό κέντρο, θα συναντήσεις μερικά από τα ωραιότερα δείγματα αστικής αρχιτεκτονικής του 18ου και 19ου αιώνα. Το λιθόκτιστο αρχοντικό της οικογένειας Τρικούπη ξεχωρίζει για τα σφυρήλατα μπαλκόνια και τα περίτεχνα γείσα του, ενώ ακριβώς απέναντί του, το σπίτι του Κωστή Παλαμά, με την πέτρινη όψη και τη σοφίτα του, θυμίζει τις ρίζες του εθνικού μας ποιητή. Λίγο πιο πέρα, το Μέγαρο Χρυσόγελου, τριώροφο και επιβλητικό.
12. Το Μουσείο άλατος. 10:00 – 17:00 εισιτήριο 5€
Τι διαφορά έχει το μαύρο από το ροζ αλάτι, γιατί η αφρίνα του Μεσολογγίου είναι ένα από τα εκλεκτότερα αλάτια του κόσμου, πότε ήταν το αλάτι τόσο ακριβό που έφτασε να χρησιμοποιείται ως νόμισμα (3), πώς είναι δυνατόν να έχει 14.000 διαφορετικές χρήσεις; Αυτές και άλλες απορίες που δεν ήξερες ότι είχες θα σου απαντήσει το μοναδικό στην Ελλάδα Μουσείο Άλατος που βρίσκεται στην Τουρλίδα, εκεί όπου λειτούργησε η πρώτη αλυκή της χώρας το μακρινό 1885. Στα εκθέματά του περιλαμβάνονται σπάνιοι κρύσταλλοι αλατιού, ασπρόμαυρες φωτογραφίες από τη ζωή στις αλυκές, αντικείμενα που σχετίζονται με την συγκομιδή του αλατιού, και μια εντυπωσιακή συλλογή από 1.500 αλατιέρες του 19ου αιώνα.
(3) Το αλάτι στα λατινικά λέγεται sal (ουδέτερο γένος) = αλάτι, άλας. Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το αλάτι ήταν τόσο πολύτιμο που αποτελούσε μέρος της πληρωμής των στρατιωτών, μέσω μιας παροχής που ονομαζόταν salarium εξ ου και η αγγλική λέξη salary για τον μισθό. Από τη λατινική λέξη sal προέρχεται η ισπανική λέξη sal η αγγλική salt, η γαλλική sel, η ιταλική sale, η γερμανική salz κλπ.
38° 24.758' n, 21° 24.413' e Αρχαιολογικός χώρος Νέας Πλευρώνας με την εντυπωσιακή θέα στη λιμνοθάλασσα. Απ' τα καλύτερα αξιοθέατα της περιοχής. Αξίζει την επίσκεψή σας. Ωράριο λειτουργίας 08:30-15:30. Κάθε Τρίτη είναι κλειστός. Εισιτήρια 5€. Δεν ισχύουν τα μειωμένα εισιτήρια των 3€ για τους άνω των 65 ετών τους καλοκαιρινούς μήνες!
Η Πλευρώνα ήταν μία από τις σημαντικότερες και ισχυρότερες αρχαίες πόλεις της Δυτικής Αιτωλίας, γνωστή για την εντυπωσιακή οχύρωσή της (γνωστή και ως «κάστρο της κυρά Ρήνης»). Οφείλει το όνομά της στον ήρωα Πλευρώνα, γιο του Αιτωλού και γενάρχη της Αιτωλίας. Σύμφωνα με το γεωγράφο Στράβωνα (Γεωγραφικά 10, ΙΙ, 4), η πόλη ιδρύθηκε μετά το 235/234 π.Χ. αμέσως μετά την καταστροφή της Παλαιάς Πλευρώνας, από τον Δημήτριο Β΄ το Μακεδόνα, γνωστό και ως Αιτωλικό (235-221 π.Χ.).
«Εν αρχή ην ο μύθος, όμως, οπότε ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Μια αρχή σε άλλον τόπο και χώρο. Στα μυθικά χρόνια, στην περιοχή της μετέπειτα Ολυμπίας, βασίλευε ο υιός του Αέθλιου ή Αίθλιου, ο Ενδυμίων, που είχε αποκτήσει πενήντα θυγατέρες και τρεις γιους. Επειδή είχε φτάσει το πλήρωμα του χρόνου για τη βασιλεία του, οργάνωσε αγώνα δρόμου μεταξύ των Επειού, Αιτωλού, και Παίονα. Ο πρώτος κέρδισε και τον αγώνα και το βασίλειο. Ο δεύτερος παρέμεινε δίπλα στον αδερφό του, ενώ ο Παίων έφυγε και πήγε στην περιοχή του ποταμού Αξιού, η οποία πήρε το όνομα του, Παιονία. Ο Αιτωλός παρέμεινε δίπλα στον αδελφό του, έγινε βασιλιάς μετά, αναγκάσθηκε, όμως, να φύγει από την Πελοπόννησο, επειδή κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων σκότωσε με το άρμα του τον Άπη, τον γιο του Ιάσονα της Αρκαδίας. Εγκαταστάθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Αχελώου ποταμού που τότε ονομαζόταν «Κουρήτιδα Γη» και από αυτόν η περιοχή ονομάσθηκε Αιτωλία. Παιδιά του ο Καλυδών και ο Πλευρών.
Με αυτόν τον τρόπο η μυθολογία μας, εξηγεί την ίδρυση της Πλευρώνας και της όμορής της Καλυδώνας. Ιστορικά πάντως, η παλαιότερη γραπτή αναφορά του ονόματος της πόλης, όπως και του εθνικού «Πλευρώνιος», εντοπίζεται σε μυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της Γραμμικής Β΄, που βρέθηκαν στο παλάτι του Νέστορος στην Πύλο. Η πλέον, βέβαια, διάσημη γραπτή αναφορά της Πλευρώνας, της γειτονικής της Καλυδώνας, αλλά και τριών άλλων Αιτωλικών πόλεων, απαντάται στον «Νηών κατάλογο» της Ιλιάδος. Μάλιστα, οι Αιτωλοί έστειλαν σαράντα πλοία, τη στιγμή που ο διάσημος και πολυμήχανος Οδυσσέας ηγείτο μόλις, δώδεκα πλοίων.» (637)
(Ραψωδία Β', στίχοι 637 – 644)
(Σημείωση: Ο Όμηρος στο Νηών Κατάλογο στην Ιλιάδα στην καταγραφή των 1,186 πλοίων που συμμετείχαν στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας, αναφέρει πέντε αιτωλικές πόλεις, την Πλευρώνα, την Ώλενο, την Πυλήνη, την Χαλκίδα (Αιτωλοακαρνανίας) και την Καλυδώνα.
38° 21.212' n, 21° 37.880' e Αρχαία Χαλκίδα ή Χάλκεια βρίσκεται σε χαμηλό παραθαλάσσιο λόφο Ανατολικά της Κάτω Βασιλικής Ναυπακτίας στη Δ πλευρά του οποίου έχει εξακριβωθεί η ύπαρξη αρχαίου λιμανιού)
«Κι όλα αυτά, για τα μάτια της Αιτωλής - κατά τον Ευριπίδη - Ωραίας Ελένης», αφού η μητέρα της, Λήδα, ήταν κόρη του βασιλεύοντος στην «Πλευρωνία», Θέστιου.
«Το τόσο πλούσιο μυθολογικό και ιστορικό παρελθόν της Πλευρώνας, μαρτυρά πρωτίστως η εξαιρετική οχύρωση της πόλης. Εκτείνεται σε μήκος 2.360 μ. και «αγκαλιάζοντας» δύο λόφους, περικλείει την πόλη και την ακρόπολη, που προστατεύεται από ξεχωριστή οχύρωση μήκους 580 μ. Το τείχος σε πολλά σημεία του διατηρεί το αρχικό του ύψος φθάνοντας τα 7 μ. ενώ είναι κτισμένο κατά τον ψευδοϊσόδομο τραπεζιόσχημο τρόπο με ασβεστολιθικούς λίθους. Το πλάτος του κυμαίνεται από τα 2 μέχρι και 2,20 μ. ενώ κατά μήκος του χτίστηκαν 36 πύργοι προς ενίσχυση της άμυνας.
Χαρακτηριστικές επίσης είναι και οι 8 πύλες με την κεντρική να εντυπωσιάζει με το παρακείμενο μονολιθικό υπέρθυρο.
Κατευθυνόμενοι προς το Θέατρο κατά μήκος του εσωτερικού του τείχους, μας κάνουν εντύπωση οι κλίμακες ανόδου και καθόδου σε αυτό, όπως επίσης και τα στόμια των αποχετευτικών αγωγών για την παροχέτευση των όμβριων υδάτων εκτός πόλης. Φτάνοντας στο μικρό μεν, υπέροχο δε θέατρο της Πλευρώνας και γυρνώντας το βλέμμα μας προς την λιμνοθάλασσα, σκεφτόμαστε την αγαλλίαση που θα ένιωθαν οι θεατές παρακολουθώντας τις παραστάσεις. Η διάμετρος της ορχήστρας φτάνει τα 11 μ. και 60 εκατοστά. Το κοίλο, αποτελούμενο από δέκα σειρές εδωλίων, φέρει τέσσερις κλίμακες, εκ των οποίων οι δύο είναι σε επαφή με τους πλευρικούς αναθηματικούς τοίχους και δύο κεντρικές που το χωρίζουν σε 3 κερκίδες.
Στη συνέχεια ανεβαίνουμε από το θέατρο στη Δεξαμενή. Πριν φτάσουμε σ’ αυτήν, περπατάμε στον κεντρικό κλιμακωτό δρόμο που διέσχιζε τον οικιστικό ιστό. Συναντώντας άλλους κλιμακωτούς μικρότερους δρόμους, αντιλαμβανόμαστε πλήρως την πληροφορία που διαβάσαμε σε μία από τις ενημερωτικές πινακίδες, πως η πόλη οργανώθηκε κατά το Ιπποδάμειο σύστημα. Καθώς αντικρίζουμε την δεξαμενή, μένουμε με το στόμα ανοιχτό. Δεν υπάρχει αλλού στην Ελλάδα τέτοιο μνημείο, τέτοια κατασκευή.
Με διαστάσεις 21,15μ. x 12,35μ. και βάθος 10 μ. περίπου, υπολογίζεται πως η χωρητικότητά της ξεπερνούσε τα 2.500 κ.μ. νερό. Ο χώρος αυτός είχε πρώτα χρησιμοποιηθεί σαν λατομείο, το κεντρικό, μάλλον, λατομείο της πόλης. Επιλέχτηκε γιατί το σημείο όπου βρισκόταν, συγκέντρωσε όλα τα βρόχινα νερά, είτε λόγω της κλίσης του εδάφους, είτε από τις στέγες των σπιτιών. Με πρόσθετες ποσότητες νερού τροφοδοτούσε την δεξαμενή ένας αγωγός που μετέφερε νερό από πηγή, 3 χλμ. πάνω από την πόλη. Αυτό τον πέτρινο αγωγό συναντάμε λίγο πιο πάνω από την πόλη. Αυτό τον πέτρινο αγωγό συναντάμε λίγο πιο πάνω στην, Αγορά της πόλης, με την εξαιρετική κυκλώπεια τοιχοποιία και τον εκτεταμένο, επίπεδο χώρο, που δίνει την αίσθηση αρχαίου σταδίου.
Πολύ κοντά στον πέτρινο αγωγό υπάρχει κι ένας τριπλός πήλινος αγωγός, που διακλαδίζεται προς τρία διαφορετικά σημεία της πόλης. Γενικά το σύστημα ύδρευσης της Αρχαίας Πλευρώνας, με τους αγωγούς και τις διακλαδώσεις, τις διάσπαρτες μικρότερες δεξαμενές και τα πηγάδια, εντυπωσιάζει από κάθε άποψη των σημερινό επισκέπτη. Που βέβαια, μένει έκπληκτος από τον έξοχο τρόπο ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου από τους αρχαιολόγους και τους συνεργάτες τους.
Εξίσου εντυπωσιακή είναι και η θέα που μας χαρίζει η Αρχαία Πλευρώνα. Από κάθε σημείο του μεγάλου αρχαιολογικού χώρου αγναντεύουμε ανεμπόδιστα έναν ευρύτατο μακρινό ορίζοντα προς το Παναχαϊκό, τον Ερύμανθο και τον Άραξο, τα νησιά του Ιονίου Ζάκυνθο και Κεφαλλονιά. Πολύ πιο κοντά μας έχουμε μια εξαιρετικά ρεαλιστική εικόνα της πόλης του Μεσολογγίου, με τις λουρονησίδες που ορίζουν τις λιμνοθάλασσες από την ανοιχτή θάλασσα, τα κατάσπαρτα μικρονήσια και τις αλυκές. Είναι μια εμπειρία πολύ ιδιαίτερη που, σε συνδυασμό με την επίσκεψη στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου, κάθε Έλληνας οφείλει, έστω και μια φορά, να ζήσει στη ζωή του.» (1)
(1) Γιώργος Αποστολάκος στο Ελληνικό Πανόραμα στις 31-03-2015.
Η Πλευρώνα, μετά τη ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.) παρακμάζει. Όπως και οι υπόλοιπες πόλεις της Αιτωλοακαρνανίας εγκαταλείφθηκε και ερημώθηκε προς το τέλος του 1ου αι. π.Χ., με την ίδρυση της Νικόπολης στην χερσόνησο της Πρέβεζας και την αναγκαστική μεταφορά των κατοίκων στη νέα πόλη.
Οι τοπικές γεύσεις αποτελούν μεγάλο κομμάτι της εμπειρίας: Πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε το περίφημο αυγοτάραχο Μεσολογγίου, καπνιστό χέλι και «πετάλι» (κέφαλος ανοιγμένος και ψημένος στα κάρβουνα).
(3) Το αλάτι στα λατινικά λέγεται sal (ουδέτερο γένος) = αλάτι, άλας. Στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία, το αλάτι ήταν τόσο πολύτιμο που αποτελούσε μέρος της πληρωμής των στρατιωτών, μέσω μιας παροχής που ονομαζόταν salarium εξ ου και η αγγλική λέξη salary για τον μισθό. Από τη λατινική λέξη sal προέρχεται η ισπανική λέξη sal η αγγλική salt, η γαλλική sel, η ιταλική sale, η γερμανική salz κλπ.
38° 24.758' n, 21° 24.413' e Αρχαιολογικός χώρος Νέας Πλευρώνας με την εντυπωσιακή θέα στη λιμνοθάλασσα. Απ' τα καλύτερα αξιοθέατα της περιοχής. Αξίζει την επίσκεψή σας. Ωράριο λειτουργίας 08:30-15:30. Κάθε Τρίτη είναι κλειστός. Εισιτήρια 5€. Δεν ισχύουν τα μειωμένα εισιτήρια των 3€ για τους άνω των 65 ετών τους καλοκαιρινούς μήνες!
Η Πλευρώνα ήταν μία από τις σημαντικότερες και ισχυρότερες αρχαίες πόλεις της Δυτικής Αιτωλίας, γνωστή για την εντυπωσιακή οχύρωσή της (γνωστή και ως «κάστρο της κυρά Ρήνης»). Οφείλει το όνομά της στον ήρωα Πλευρώνα, γιο του Αιτωλού και γενάρχη της Αιτωλίας. Σύμφωνα με το γεωγράφο Στράβωνα (Γεωγραφικά 10, ΙΙ, 4), η πόλη ιδρύθηκε μετά το 235/234 π.Χ. αμέσως μετά την καταστροφή της Παλαιάς Πλευρώνας, από τον Δημήτριο Β΄ το Μακεδόνα, γνωστό και ως Αιτωλικό (235-221 π.Χ.).
«Εν αρχή ην ο μύθος, όμως, οπότε ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.
Μια αρχή σε άλλον τόπο και χώρο. Στα μυθικά χρόνια, στην περιοχή της μετέπειτα Ολυμπίας, βασίλευε ο υιός του Αέθλιου ή Αίθλιου, ο Ενδυμίων, που είχε αποκτήσει πενήντα θυγατέρες και τρεις γιους. Επειδή είχε φτάσει το πλήρωμα του χρόνου για τη βασιλεία του, οργάνωσε αγώνα δρόμου μεταξύ των Επειού, Αιτωλού, και Παίονα. Ο πρώτος κέρδισε και τον αγώνα και το βασίλειο. Ο δεύτερος παρέμεινε δίπλα στον αδερφό του, ενώ ο Παίων έφυγε και πήγε στην περιοχή του ποταμού Αξιού, η οποία πήρε το όνομα του, Παιονία. Ο Αιτωλός παρέμεινε δίπλα στον αδελφό του, έγινε βασιλιάς μετά, αναγκάσθηκε, όμως, να φύγει από την Πελοπόννησο, επειδή κατά την διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων σκότωσε με το άρμα του τον Άπη, τον γιο του Ιάσονα της Αρκαδίας. Εγκαταστάθηκε στην ευρύτερη περιοχή του Αχελώου ποταμού που τότε ονομαζόταν «Κουρήτιδα Γη» και από αυτόν η περιοχή ονομάσθηκε Αιτωλία. Παιδιά του ο Καλυδών και ο Πλευρών.
Με αυτόν τον τρόπο η μυθολογία μας, εξηγεί την ίδρυση της Πλευρώνας και της όμορής της Καλυδώνας. Ιστορικά πάντως, η παλαιότερη γραπτή αναφορά του ονόματος της πόλης, όπως και του εθνικού «Πλευρώνιος», εντοπίζεται σε μυκηναϊκές πήλινες πινακίδες της Γραμμικής Β΄, που βρέθηκαν στο παλάτι του Νέστορος στην Πύλο. Η πλέον, βέβαια, διάσημη γραπτή αναφορά της Πλευρώνας, της γειτονικής της Καλυδώνας, αλλά και τριών άλλων Αιτωλικών πόλεων, απαντάται στον «Νηών κατάλογο» της Ιλιάδος. Μάλιστα, οι Αιτωλοί έστειλαν σαράντα πλοία, τη στιγμή που ο διάσημος και πολυμήχανος Οδυσσέας ηγείτο μόλις, δώδεκα πλοίων.» (637)
(Ραψωδία Β', στίχοι 637 – 644)
(Σημείωση: Ο Όμηρος στο Νηών Κατάλογο στην Ιλιάδα στην καταγραφή των 1,186 πλοίων που συμμετείχαν στην εκστρατεία εναντίον της Τροίας, αναφέρει πέντε αιτωλικές πόλεις, την Πλευρώνα, την Ώλενο, την Πυλήνη, την Χαλκίδα (Αιτωλοακαρνανίας) και την Καλυδώνα.
38° 21.212' n, 21° 37.880' e Αρχαία Χαλκίδα ή Χάλκεια βρίσκεται σε χαμηλό παραθαλάσσιο λόφο Ανατολικά της Κάτω Βασιλικής Ναυπακτίας στη Δ πλευρά του οποίου έχει εξακριβωθεί η ύπαρξη αρχαίου λιμανιού)
«Κι όλα αυτά, για τα μάτια της Αιτωλής - κατά τον Ευριπίδη - Ωραίας Ελένης», αφού η μητέρα της, Λήδα, ήταν κόρη του βασιλεύοντος στην «Πλευρωνία», Θέστιου.
«Το τόσο πλούσιο μυθολογικό και ιστορικό παρελθόν της Πλευρώνας, μαρτυρά πρωτίστως η εξαιρετική οχύρωση της πόλης. Εκτείνεται σε μήκος 2.360 μ. και «αγκαλιάζοντας» δύο λόφους, περικλείει την πόλη και την ακρόπολη, που προστατεύεται από ξεχωριστή οχύρωση μήκους 580 μ. Το τείχος σε πολλά σημεία του διατηρεί το αρχικό του ύψος φθάνοντας τα 7 μ. ενώ είναι κτισμένο κατά τον ψευδοϊσόδομο τραπεζιόσχημο τρόπο με ασβεστολιθικούς λίθους. Το πλάτος του κυμαίνεται από τα 2 μέχρι και 2,20 μ. ενώ κατά μήκος του χτίστηκαν 36 πύργοι προς ενίσχυση της άμυνας.
Χαρακτηριστικές επίσης είναι και οι 8 πύλες με την κεντρική να εντυπωσιάζει με το παρακείμενο μονολιθικό υπέρθυρο.
Κατευθυνόμενοι προς το Θέατρο κατά μήκος του εσωτερικού του τείχους, μας κάνουν εντύπωση οι κλίμακες ανόδου και καθόδου σε αυτό, όπως επίσης και τα στόμια των αποχετευτικών αγωγών για την παροχέτευση των όμβριων υδάτων εκτός πόλης. Φτάνοντας στο μικρό μεν, υπέροχο δε θέατρο της Πλευρώνας και γυρνώντας το βλέμμα μας προς την λιμνοθάλασσα, σκεφτόμαστε την αγαλλίαση που θα ένιωθαν οι θεατές παρακολουθώντας τις παραστάσεις. Η διάμετρος της ορχήστρας φτάνει τα 11 μ. και 60 εκατοστά. Το κοίλο, αποτελούμενο από δέκα σειρές εδωλίων, φέρει τέσσερις κλίμακες, εκ των οποίων οι δύο είναι σε επαφή με τους πλευρικούς αναθηματικούς τοίχους και δύο κεντρικές που το χωρίζουν σε 3 κερκίδες.
Στη συνέχεια ανεβαίνουμε από το θέατρο στη Δεξαμενή. Πριν φτάσουμε σ’ αυτήν, περπατάμε στον κεντρικό κλιμακωτό δρόμο που διέσχιζε τον οικιστικό ιστό. Συναντώντας άλλους κλιμακωτούς μικρότερους δρόμους, αντιλαμβανόμαστε πλήρως την πληροφορία που διαβάσαμε σε μία από τις ενημερωτικές πινακίδες, πως η πόλη οργανώθηκε κατά το Ιπποδάμειο σύστημα. Καθώς αντικρίζουμε την δεξαμενή, μένουμε με το στόμα ανοιχτό. Δεν υπάρχει αλλού στην Ελλάδα τέτοιο μνημείο, τέτοια κατασκευή.
Με διαστάσεις 21,15μ. x 12,35μ. και βάθος 10 μ. περίπου, υπολογίζεται πως η χωρητικότητά της ξεπερνούσε τα 2.500 κ.μ. νερό. Ο χώρος αυτός είχε πρώτα χρησιμοποιηθεί σαν λατομείο, το κεντρικό, μάλλον, λατομείο της πόλης. Επιλέχτηκε γιατί το σημείο όπου βρισκόταν, συγκέντρωσε όλα τα βρόχινα νερά, είτε λόγω της κλίσης του εδάφους, είτε από τις στέγες των σπιτιών. Με πρόσθετες ποσότητες νερού τροφοδοτούσε την δεξαμενή ένας αγωγός που μετέφερε νερό από πηγή, 3 χλμ. πάνω από την πόλη. Αυτό τον πέτρινο αγωγό συναντάμε λίγο πιο πάνω από την πόλη. Αυτό τον πέτρινο αγωγό συναντάμε λίγο πιο πάνω στην, Αγορά της πόλης, με την εξαιρετική κυκλώπεια τοιχοποιία και τον εκτεταμένο, επίπεδο χώρο, που δίνει την αίσθηση αρχαίου σταδίου.
Πολύ κοντά στον πέτρινο αγωγό υπάρχει κι ένας τριπλός πήλινος αγωγός, που διακλαδίζεται προς τρία διαφορετικά σημεία της πόλης. Γενικά το σύστημα ύδρευσης της Αρχαίας Πλευρώνας, με τους αγωγούς και τις διακλαδώσεις, τις διάσπαρτες μικρότερες δεξαμενές και τα πηγάδια, εντυπωσιάζει από κάθε άποψη των σημερινό επισκέπτη. Που βέβαια, μένει έκπληκτος από τον έξοχο τρόπο ανάδειξης του αρχαιολογικού χώρου από τους αρχαιολόγους και τους συνεργάτες τους.
Εξίσου εντυπωσιακή είναι και η θέα που μας χαρίζει η Αρχαία Πλευρώνα. Από κάθε σημείο του μεγάλου αρχαιολογικού χώρου αγναντεύουμε ανεμπόδιστα έναν ευρύτατο μακρινό ορίζοντα προς το Παναχαϊκό, τον Ερύμανθο και τον Άραξο, τα νησιά του Ιονίου Ζάκυνθο και Κεφαλλονιά. Πολύ πιο κοντά μας έχουμε μια εξαιρετικά ρεαλιστική εικόνα της πόλης του Μεσολογγίου, με τις λουρονησίδες που ορίζουν τις λιμνοθάλασσες από την ανοιχτή θάλασσα, τα κατάσπαρτα μικρονήσια και τις αλυκές. Είναι μια εμπειρία πολύ ιδιαίτερη που, σε συνδυασμό με την επίσκεψη στην Ιερή Πόλη του Μεσολογγίου, κάθε Έλληνας οφείλει, έστω και μια φορά, να ζήσει στη ζωή του.» (1)
(1) Γιώργος Αποστολάκος στο Ελληνικό Πανόραμα στις 31-03-2015.
Η Πλευρώνα, μετά τη ναυμαχία του Ακτίου (31 π.Χ.) παρακμάζει. Όπως και οι υπόλοιπες πόλεις της Αιτωλοακαρνανίας εγκαταλείφθηκε και ερημώθηκε προς το τέλος του 1ου αι. π.Χ., με την ίδρυση της Νικόπολης στην χερσόνησο της Πρέβεζας και την αναγκαστική μεταφορά των κατοίκων στη νέα πόλη.
Οι τοπικές γεύσεις αποτελούν μεγάλο κομμάτι της εμπειρίας: Πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε το περίφημο αυγοτάραχο Μεσολογγίου, καπνιστό χέλι και «πετάλι» (κέφαλος ανοιγμένος και ψημένος στα κάρβουνα).
Λόρδος Βύρων
Κατά την τελευταία και πιο καθοριστική περίοδο της ζωής του στην Ελλάδα (από τις 5 Ιανουαρίου έως τον θάνατό του στις 19 Απριλίου 1824), ο Λόρδος Βύρων έμενε στο Μεσολόγγι, στο σπίτι του Χρήστου Καψάλη. Το σπίτι αυτό βρισκόταν στη δυτική πλευρά της πόλης, στην αποβάθρα της λιμνοθάλασσας. Ο Βύρωνας και η προσωπική του φρουρά είχαν καταλάβει τον επάνω όροφο, ενώ στο ισόγειο στρατοπέδευαν οι Σουλιώτες πολεμιστές του. Το ιστορικό αυτό κτίριο δεν υπάρχει σήμερα, καθώς ανατινάχθηκε από τον ίδιο τον Χρήστο Καψάλη κατά την ηρωική Έξοδο του Μεσολογγίου στις 10 Απριλίου 1826.
Σήμερα, στο ακριβές σημείο όπου υπήρχε το σπίτι, εκτείνεται ένας μικρός διαμορφωμένος κήπος / πλατεία. Στο κέντρο του δεσπόζει το ιστορικό μαρμάρινο άγαλμα του Λόρδου Βύρωνα (έργο του γλύπτη Γεωργίου Παπαγιάννη, που φιλοτεχνήθηκε το 1924 για τα 100 χρόνια από τον θάνατό του). Το άγαλμα τον απεικονίζει όρθιο με παραδοσιακή ελληνική φορεσιά, να ατενίζει τη λιμνοθάλασσα, ενώ στα πόδια του βρίσκονται στοιβαγμένα βιβλία.
Δίπλα ακριβώς από αυτόν τον μνημειακό χώρο έχει ανεγερθεί το Βυρώνειο Κτήριο, το οποίο στεγάζει τη Βυρωνική Εταιρεία και το Μουσείο Λόρδου Βύρωνα. Η αρχιτεκτονική του κτιρίου έχει σχεδιαστεί εσκεμμένα έτσι ώστε να προσομοιάζει με την αυθεντική μορφή που είχε η χαμένη οικία Καψάλη πριν από την ανατίναξή της.
Έθιμα και φεστιβάλ στο Μεσολόγγι: Οι μεγαλύτερες γιορτές του χρόνου.
Οι Εορτές Εξόδου
Κορυφαίο γεγονός για την Ιερή Πόλη, οι Εορτές Εξόδου τιμούν κάθε άνοιξη την ηρωική Έξοδο των Ελεύθερων Πολιορκημένων. Το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων, οι δρόμοι του Μεσολογγίου γεμίζουν φως, σημαίες, στολές και πομπές που αναβιώνουν τη θυσία του 1826. Η Πομπή της Μνήμης και η Πομπή της Εικόνας της Εξόδου συγκεντρώνουν πλήθη από όλη την Ελλάδα σε μια τελετουργία που ενώνει το σήμερα με το τότε, μεταδίδοντας το διαχρονικό μήνυμα της ελευθερίας και θυμίζοντας πως, όπως είπε στην ιστορική του ομιλία για την Έξοδο το 1964 ο Λουκής Ακρίτας, «κάθε ελεύθερος άνθρωπος είναι δημότης Μεσολογγίου».
Ο Χειμωνιάτικος Αϊ-Συμιός
Στην καρδιά του Φεβρουαρίου, το Μεσολόγγι φωτίζει και ζεσταίνει το χειμωνιάτικο πανηγύρι του Αϊ-Συμιού. Πιο εσωστρεφής και συντροφικός από τον αντίστοιχο καλοκαιρινό, ο χειμωνιάτικος Αϊ-Συμιός είναι η στιγμή που οι παρέες των αρματωμένων ανταμώνουν στα στέκια τους, με νταούλια και ζουρνάδες να γεμίζουν τους κλειστούς χώρους της πόλης. Το πανηγύρι ξεκινά το βράδυ της Υπαπαντής και συνεχίζει ως το απόγευμα της επομένης, όπου γιορτάζει το ομώνυμο μοναστήρι. Οι ευχές για «Καλό Καλοκαιρινό Αϊ-Συμιό» κλείνουν ένα τελετουργικό γλέντι που συνδυάζει τη θρησκευτική κατάνυξη με τη χαρά της παρέας.
Ο Καλοκαιρινός Αϊ-Συμιός
Από την Κυριακή της Πεντηκοστής ως τα ξημερώματα της επόμενης Τετάρτης, το Μεσολόγγι ζει στους ρυθμούς του καλοκαιρινού πανηγυριού του Αϊ-Συμιού, ενός εθίμου βαθιά ριζωμένου στην τοπική ψυχή και ενταγμένου στο Εθνικό Ευρετήριο Άυλης Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Οι παρέες των αρματωμένων, με τις παραδοσιακές φορεσιές και τα άρματα, οι καβαλαραίοι με τα στολισμένα άλογά τους και οι ζυγιές με τους ζουρνάδες και τα νταούλια πλημμυρίζουν τους δρόμους, μετατρέποντας την πόλη σε ένα ατελείωτο πανηγύρι. Το Μεσολόγγι γλεντά, προσεύχεται και συγκινείται, γιατί ο Αϊ-Συμιός είναι γλέντι και κατάνυξη μαζί, μια εμπειρία συλλογικής μέθεξης που όμοιά της δεν υπάρχει.
Το Φεστιβάλ των Ντόπιων
Το τελευταίο τριήμερο του Αυγούστου, το Μεσολόγγι πλημμυρίζει μουσικές, τέχνη και ζωή χάρη στο Φεστιβάλ των Ντόπιων. Μια συλλογική γιορτή για το τέλος του καλοκαιριού, πρωτοβουλία της ομάδας Messolonghi by Locals, που οργανώνεται πρωτίστως για και από τους ίδιους τους κατοίκους, σε συνεργασία με τοπικούς φορείς, μουσεία και καλλιτέχνες, και απλώνεται από τη λιμνοθάλασσα μέχρι τις πλαγιές του Αράκυνθου. Ξεναγήσεις, γεύσεις, εργαστήρια, συναυλίες και δράσεις για μικρούς και μεγάλους συνθέτουν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό συμμετοχής και δημιουργίας, που φέρνει στο Μεσολόγγι ανθρώπους από κάθε γωνιά της Ελλάδας, οι οποίοι έρχονται σαν επισκέπτες… αλλά φεύγουν σαν φίλοι.
38° 24.772' n, 21° 22.253' e Εκκλησάκι Παναγίας Φοινικιάς (1804).
Όμορφη εικόνα από ψηλά - από τον αρχαιολογικό χώρο της Πλευρώνας - με φόντο τη λιμνοθάλασσα και τις αλυκές.
Αιτωλικό ή Ανατολικό μέχρι το 1821, πυκνοκατοικημένο νησάκι στο μέσον περίπου της λιμνοθάλασσας Αιτωλικού-Μεσολογγίου. Πιό ενδιαφέρουσα η εικόνα του από ψηλά. Το 1848 ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Ι. Κουρκουμέλης προχώρησε το φιλόδοξο πλάνο ένωσης του νησιού με την απέναντι στεριά, οικοδομώντας τα δύο πέτρινα, πολύτοξα γεφύρια που σήμερα έχουν ανακηρυχθεί διατηρητέα. Σημαντική ιστορική στιγμή, που όμως είχε ως αποτέλεσμα οι κάτοικοι να πληρώνουν διόδια κατά τις μετακινήσεις προς και από το Αιτωλικό, ώστε να αποπληρωθεί το δάνειο που χρειάστηκε να πάρει ο Δήμος προκειμένου να πραγματοποιήσει το έργο.
Η εκκλησία της Παναγίας (Κοιμήσεως της Θεοτόκου), που την 1 Απριλίου του 1824 έγινε η περίφημη δίκη παρωδία του Γεωργίου Καραϊσκάκη, https://www.mixanitouxronou.gr/i-diki-toy-karaiskaki-gia-prodosia-quot-ego-tin-katigoria-tha-stin-grapso-sto-koytelo-quot/ εν μέσω της Επανάστασης του 1821. Εκεί φυλάσσεται και μια εικόνα που κατά την εκκλησιαστική παράδοση φιλοτεχνήθηκε από τον Ευαγγελιστή Λουκά, αλλά κι ένας διάσημος επιτάφιος του 15ου αιώνα.
Το Κέντρο χαρακτικών τεχνών – μουσείο Βάσω Κατράκη 09:00 – 15:00
38° 18.297' n, 21° 12.645' e Παραλία Λούρος. Μεγάλη σε μήκος αμμουδιά με ρηχά και σχετικά ζεστά νερά και πολλά μέρη να κολυμπήσετε μόνοι σας. Λίγα φύκια σε κάποια σημεία. Πρόσβαση μέσω χωματόδρομου με πολλές αμμουδερές εξόδους προς τη θάλασσα.
38° 25.564' n, 21° 16.636' e Βυζαντινός ναός Αγ.Ιωάννη Προδρόμου Επισκοπής Μάστρου 7ου – 8ου αι.
38° 24.559' n, 21° 11.902' e Οινιάδες.
Αρχαιολογικός χώρος στον λόφο «Τρίκαρδος» ή «Τρικαρδόκαστρο». Ωράριο 08:30 – 15:30, κάθε Τρίτη κλειστά, εισιτήριο 5€. Δεν τον επισκεφθήκαμε λόγω της καθυστέρησης στο συνεργείο να επισκευάσουμε τη βλάβη στο Jeep και της αναγκαστικής αλλαγής στο πρόγραμμα της εκδρομής μας.
Όμορφη εικόνα από ψηλά - από τον αρχαιολογικό χώρο της Πλευρώνας - με φόντο τη λιμνοθάλασσα και τις αλυκές.
Αιτωλικό ή Ανατολικό μέχρι το 1821, πυκνοκατοικημένο νησάκι στο μέσον περίπου της λιμνοθάλασσας Αιτωλικού-Μεσολογγίου. Πιό ενδιαφέρουσα η εικόνα του από ψηλά. Το 1848 ο δήμαρχος Κωνσταντίνος Ι. Κουρκουμέλης προχώρησε το φιλόδοξο πλάνο ένωσης του νησιού με την απέναντι στεριά, οικοδομώντας τα δύο πέτρινα, πολύτοξα γεφύρια που σήμερα έχουν ανακηρυχθεί διατηρητέα. Σημαντική ιστορική στιγμή, που όμως είχε ως αποτέλεσμα οι κάτοικοι να πληρώνουν διόδια κατά τις μετακινήσεις προς και από το Αιτωλικό, ώστε να αποπληρωθεί το δάνειο που χρειάστηκε να πάρει ο Δήμος προκειμένου να πραγματοποιήσει το έργο.
Η εκκλησία της Παναγίας (Κοιμήσεως της Θεοτόκου), που την 1 Απριλίου του 1824 έγινε η περίφημη δίκη παρωδία του Γεωργίου Καραϊσκάκη, https://www.mixanitouxronou.gr/i-diki-toy-karaiskaki-gia-prodosia-quot-ego-tin-katigoria-tha-stin-grapso-sto-koytelo-quot/ εν μέσω της Επανάστασης του 1821. Εκεί φυλάσσεται και μια εικόνα που κατά την εκκλησιαστική παράδοση φιλοτεχνήθηκε από τον Ευαγγελιστή Λουκά, αλλά κι ένας διάσημος επιτάφιος του 15ου αιώνα.
Το Κέντρο χαρακτικών τεχνών – μουσείο Βάσω Κατράκη 09:00 – 15:00
38° 18.297' n, 21° 12.645' e Παραλία Λούρος. Μεγάλη σε μήκος αμμουδιά με ρηχά και σχετικά ζεστά νερά και πολλά μέρη να κολυμπήσετε μόνοι σας. Λίγα φύκια σε κάποια σημεία. Πρόσβαση μέσω χωματόδρομου με πολλές αμμουδερές εξόδους προς τη θάλασσα.
38° 25.564' n, 21° 16.636' e Βυζαντινός ναός Αγ.Ιωάννη Προδρόμου Επισκοπής Μάστρου 7ου – 8ου αι.
38° 24.559' n, 21° 11.902' e Οινιάδες.
Αρχαιολογικός χώρος στον λόφο «Τρίκαρδος» ή «Τρικαρδόκαστρο». Ωράριο 08:30 – 15:30, κάθε Τρίτη κλειστά, εισιτήριο 5€. Δεν τον επισκεφθήκαμε λόγω της καθυστέρησης στο συνεργείο να επισκευάσουμε τη βλάβη στο Jeep και της αναγκαστικής αλλαγής στο πρόγραμμα της εκδρομής μας.
Η πόλη ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα π.Χ. από Κορίνθιους και αργότερα εντάχθηκε στο κοινό των Ακαρνάνων. Σύμφωνα με την παράδοση ιδρυτής της πόλης ήταν ο Αργείος μυθικός ήρωας Αλκμαίων, ο οποίος πολέμησε τους Ακαρνάνες για λογαριασμό του Αιτωλού βασιλιά Οινέα. Από το όνομα του Οινέα θεωρείται πως πήρε το όνομά της και η πόλη. Κατά την διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου η πόλη κράτησε διαφορετική στάση από τους υπόλοιπους Ακαρνάνες και συμμάχησε με τους Πελοποννήσιους. Τελικά τον όγδοο χρόνο του πολέμου, πιεζόμενη από τους υπόλοιπους Ακαρνάνες και τους Αθηναίους εντάχθηκε στην Αθηναϊκή συμμαχία.
Η 2η σε μέγεθος σπουδαιότητα πόλη των Ακαρνάνων μετά τη Στράτο, στον πλωτό τότε Αχελώο ποταμό. Εντυπωσιακή διατήρηση της οχύρωσης κτισμένης κατά το πολυγωνικό σύστημα, ακολουθεί τη διαμόρφωση του εδάφους και περιβάλλει την πόλη σε μήκος 6,5 χλμ. περίπου.
Μετά την είσοδο στα δεξιά του αρχ. χώρου βρίσκονται οι νεώσοικοι ή νεώρια του 4ου π.Χ. αιώνα, μοναδικό μνημείο στην περιοχή και ένα από τα επιβλητικότερα της αρχαιότητας, λόγω της πολύ καλής διατήρησης τους, που είχαν προορισμό την ανάσυρση των πλοίων στο εσωτερικό τους, την επισκευή και παραμονή τους για ορισμένο διάστημα το χειμώνα. Βρίσκονται στα δυτικά του αρχαίου λιμανιού – υπήρχε και 2ο λιμάνι – και περιβάλλονται στις τρεις πλευρές από το τείχος. Πρόκειται για στεγασμένο οικοδόμημα με κάτοψη σχήματος Π, το εσωτερικό του οποίου διαιρούσαν συμμετρικά πέντε κιονοστοιχίες από δεκαεπτά κίονες. Μακέτα στο Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο.
Το θέατρο των Οινιαδών – ευθεία στο βάθος – είναι κτισμένο κοντά στην αγορά με θέα προς τις γύρω πεδινές εκτάσεις, την παλιά κοίτη του Αχελώου ποταμού και τις παράκτιες περιοχές και επιβεβαιώνει την ακμή της πόλης αυτής. Το κοίλου του θεάτρου, λαξευμένο στον γκρίζο τοπικό ασβεστόλιθο της περιοχής, είναι μεγαλύτερο από ένα ημικύκλιο και αποτελείται από 27 σειρές εδωλίων, εκ των οποίων διατηρούνται μόνο 19 (αρχικά θα πρέπει να ήταν 29 ή 30). Οι θεατές προσέγγιζαν τις θέσεις τους μέσω 12 κλιμάκων ανόδου (σήμερα είναι ορατές μόνο οι 9), οι οποίες χώριζαν το κοίλο σε 11 κερκίδες χωρίς διάζωμα. Το θέατρο έχει πολύ καλή ακουστική και χωρητικότητα που άγγιζε τους 5.500 θεατές. Στα ΝΑ του θεάτρου, σε ένα φυσικά διαμορφωμένο πλάτωμα βρίσκονται τα οικοδομήματα της αγοράς. Έως σήμερα έχει διερευνηθεί σειρά οικοδομημάτων που ορίζουν τη βόρεια, τη νότια και τμήμα της ανατολικής πλευράς της.
Παραλία Διώνη, βόρεια των εκβολών του Αχελώου ποταμού. Μεγάλη σε μήκος γλώσσα άμμου ανάμεσα στη θάλασσα και στον ποταμό Αχελλώο. Την προτιμούν οι σερφοκαϊτάδες.
Πόρτο Σκρόφα, νότια των εκβολών του Αχελώου ποταμού.
Ρηχή, ήσυχη αμμουδιά με ρηχά και ζεστά νερά με θέα τον χώρο που έγινε η ναυμαχία της Ναυπάκτου! Λίγα φύκια κατά τόπους. Καλή ταβέρνα με ομπρελοκαθίσματα εμπρός της. Μας άρεσε περισσότερο από την παραλία του Λούρου.
Η Ναυμαχία της Ναυπάκτου (battaglia di Lepanto) ανάμεσα στον Ιερό Συνασπισμό (Sacra Liga Antiturca ή Lega Santa) και του Οθωμανικού στόλου, στις 7 Οκτωβρίου 1571, δεν έγινε μπροστά στην ίδια την πόλη της Ναυπάκτου, αλλά στη θαλάσσια περιοχή της εισόδου του Πατραϊκού κόλπου και του Κορινθιακού, κοντά στις εκβολές του ποταμού Αχελώου ανάμεσα στη νησίδα Οξεία των Εχινάδων νήσων και το Ακρωτήριο Σκρόφα στην ευρύτερη θαλάσσια περιοχή που αναφερόταν από τους Ενετούς ως «Κόλπος της Ναυπάκτου» (Colfo di Lepanto) Πήρε το όνομά της από την πόλη της Ναυπάκτου που ήταν το κυριότερο οχυρό και στρατηγικό σημείο ελέγχου στην ευρύτερη περιοχή εκείνη την εποχή.
Η αρχική ιδέα των φετινών μας καλοκαιρινών διακοπών ήταν η επίσκεψη στο Μεσολόγγι, να δούμε από κοντά τον πίνακα του Ευγένιου Ντελακρουά «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» που λόγω της 200στής επετείου της ηρωικής Εξόδου του Μεσολογγίου (10-11 Απριλίου 1826) παραχωρήθηκε με προσωρινό δανεισμό στο Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο από τις 15 Μαρτίου 2026 έως τις 30 Νοεμβρίου 2026, που θα επιστρέψει στη μόνιμη συλλογή του Μουσείου Καλών Τεχνών του Μπορντώ.
Αργότερα πρόσθεσα στο πρόγραμμα τους Παξούς, που τους αντικατέστησα λίγο μετά με τα Σύβοτα - με ημερήσια θαλάσσια εκδρομή στους Παξούς και Αντίπαξους - και συμπλήρωσα ότι σημεία ενδιαφέροντος είχα σημειώσει στο παραλθόν.
Αναχωρήσαμε από την Κηφισιά ακριβώς στην προγραμματισμένη ώρα μας, στις 05:30 το πρωί της Τετάρτης 1 Ιουλίου 2026, να είμαστε στον Αρχαιολογικό χώρο της (Νέας) Πλευρώνας στις 08:30 το πρωί, να αποφύγουμε την καλοκαιρινή ζέστη.
Αφού πληρώσαμε ένα σκασμό ευρώπουλα σε διόδια 35.80€ τον αριθμό, τουλάχιστον χωρίς στάση λόγω epass και σταματήσαμε για λίγο στον ΣΕΑ Ευηνοχωρίου, λίγα χλμ. μετά τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου, να δούμε τις βρώμικες τουαλέτες του, φτάσαμε στον αρχαιολογικό χώρο στις 08:20 το πρωί λίγο πριν έρθει η φύλακας να ανοίξει τη μεγάλη πύλη εισόδου!
Η φύλακας ευγενικά μας ενημέρωσε ότι το υπουργείο πολιτισμού καταργεί την έκπτωση των επισκεπτών άνω των 65 ετών τους... θερινούς μήνες! Πληρώσαμε 5€+5€ = 10€.
Οι εικόνες των τειχών, του αρχαίου θεάτρου και της θέας στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου ήταν εντυπωσιακές. Σίγουρα αξίζει μία πρωινή επίσκεψή σας.
Επιστρέψαμε στην πόλη του Μεσολογγίου, περάσαμε απ' το Βυρώνειο Κτήριο με το άγαλμα του Λόρδου Βύρωνα, επισκεφθήκαμε τον Κήπο των Ηρώων, το δροσερό και ενδιαφέρον Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο - κι εδώ μας επιβεβαίωσαν ότι δεν ισχύει η έκπτωση τους καλοκαιρινούς μήνες - πληρώσαμε 10€+10€ = 20€ σε εισιτήρια. Μας επέτρεψαν τη φωτογράφηση χωρίς φλας.
Πήγαμε για μπάνιο σε ένα έρημο κομμάτι της παραλίας του Λούρου, 40’ από το κέντρο του Μεσολογγίου. Αποφύγαμε το μπιτσόμπαρο με τα ομπρελοκαθίσματα, συνεχίσαμε στον παράλληλο προς τη θάλασσα χωματόδρομο και βγήκαμε σε κάποιο έρημο σημείο. Μόνοι μας.
Εικόνα που θύμιζε δεκαετία του ’60, με διάφορες παράγκες στην ακτή. Παχιά αμμουδιά έξω και μέσα με ρηχά και ζεστά νερά για αρκετά μέτρα μέχρι να βαθύνουν και να δροσίσουν. Λίγα φύκια. Θολά νερά από την άμμο που σηκώναμε περπατώντας.
Κάναμε τον κύκλο, περάσαμε από το Αιτωλικό και το χωριό Παλιοπόταμος και μετά από διαδρομή 40’ με ωραίο το τμήμα δίπλα στον Αχελώο - αν και δύσκολα τον βλέπαμε λόγω της πυκνής βλάστησης - φτάσαμε στο Πόρτο Σκρόφα στην περιοχή Μπούκα, κοντά στις εκβολές του Αχελώου με θέα το νησάκι Οξεία και τον τόπο της ιστορικής Ναυμαχίας του Λεπάντο το 1571.
Η παραλία αν και αρκετά όμοια με αυτή του Λούρου μας φάνηκε πιο ενδιαφέρουσα λόγω του νησιού μπροστά στη ρηχή, ήρεμη και ζεστή θάλασσα. Λίγα φύκια κι εδώ. Αρκετή ζέστη κι έξω.
Κάτσαμε για φαγητό στον στεγασμένο χώρο της ταβέρνας του αλιευτικού συνεταιρισμού.
Οι ευγενείς σερβιτόροι δεν γνώριζαν λεπτομέρειες για τα πιάτα του εστιατορίου και της περιοχής.
Φάγαμε μεγάλη σαλάτα κρητικού ντάκου αλλά με λίγο τυρί 9€, νόστιμες χοντροκομένες πατάτες τηγανητές, θα τις ήθελα λίγο πιο τραγανές 5€, σωστά ψημένη στα κάρβουνα και πολύ νόστιμη μεγάλη τσιπούρα με βραστά κολοκυθάκια και μελιτζάνες τηγανητές 17€ και μία μερίδα τηγανητές γάμπαρες, μεγάλες γαρίδες της περιοχής 16€.
Η Άννα ήπιε 50ml ούζο Πλωμάρι 4€ με πολλά παγάκια κι εγώ 2 μπουκάλια μπύρες ALPHA 330ml χωρίς αλκοόλ σε κρύα ποτήρια x 4.50 = 9€.
Συνολικά χωρίς το φιλοδώρημα πληρώσαμε 60€. Η Άννα την βαθμολόγησε με 4/4.5 στα 5. Εγώ στο 3/5 γιατί οι σερβιτόροι δεν γνώριζαν λεπτομέρειες για τα πιάτα, δεν έφεραν αλατοπίπερο και λάδι στο τραπέζι, έφερναν τα πιάτα ένα ένα με τελευταίες τις γαρίδες αφού είχαμε φάει όλα τα υπόλοιπα, η τουαλέτα ήταν σε ξύλινη μικρή παράγκα 100 μέτρα μακριά απ’ τη στεγασμένη βεράντα. Μας έδωσαν νόμιμη απόδειξη αλλά δεν είχαν δυνατότητα έκδοσης τιμολογίου. Η ταβέρνα ήταν σχετικά άδεια. Τρώγαμε μόνο 2 ζευγάρια!
Επιστρέψαμε στο Μεσολόγγι και τακτοποιηθήκαμε στο παλιάς κοπής ξενοδοχείο Θεοξένεια που δείχνει τα χρόνια του. Το δωμάτιο 138 με 2 μονά κρεβάτια ήταν πάνω από την τραπεζαρία και έβλεπε στη θάλασσα και στην θορυβώδη πισίνα. Στο μικρό ψυγείο είχε 2 μικρά ζεστά μπουκαλάκια νερό. Για τη διαμονή και το πρωινό μας πληρώσαμε 75€ + 5€ περιβαλλοντικό τέλος = 80€.
Το απόγευμα πήγαμε βόλτα στην Τουρλίδα με το ηλιοβασίλεμα. Ωραία η διαδρομή και η αμμουδιά στο τέλος της.
Το βράδυ περπατήσαμε στον πεζόδρομο προς το λιμάνι με τα πολλά ιστιοπλοϊκά.
Μετά το πέρασμα της γέφυρας του Ρίου-Αντιρρίου, άρχισα να ακούω ένα θόρυβο, στην πίσω, κάτω και αριστερή πλευρά του Jeep, που μου έκανε εντύωση γιατί την προηγούμενη εβδομάδα είχε περάσει από την καθιερωμένη ετήσια συντήρησή του και είχαν αλλαχθεί οι 3 βάσεις του αριστερού τριγωνικού ψαλιδιού της πίσω ανάρτησης!
Ο θόρυβος μετά την ωραία διαδρομή προς την Τουρλίδα χειροτέρεψε κι έγινε χτύπημα σε κάθε μικρή ταλάντευση του αμαξώματος!
Το πρωί της Πέμπτης 2 Ιουλίου 2026,τηλεφώνησα στον μηχανικό που συντηρεί το Jeep μας, τον Χρήστο Γιασημάκο, ο οποίος πρότεινε να το πάμε σε κάποιο τοπικό συνεργείο να το ελέγξουν!
Απ' το ΕΛΕΓΚΤΕΟ το τοπικό ΚΤΕΟ που βρήκα στο δρόμο μου - δεν θέλησαν να το ελέγξουν αυτοί! - μας πρότειναν 2 συνεργεία που ήταν και τα 2 κλειστά στις 08:30 το πρωί!
Βρήκαμε στον ίδιο δρόμο το συνεργείο του ΗΛΙΑ ο οποίος υπερέβαλε εαυτόν και παρά το γεγονός ότι το συνεργείο του ήταν γεμάτο και 2 αυτοκίνητα λυμένα πάνω στα «αναβατώρια» έσκυψε, βρήκε το πρόβλημα, μίλησε με τον Χρήστο τον μηχανικό μας στα Μελίσσια και έδωσε λύση! Η ζημιά ήταν στη στήριξη του τριγωνικού ψαλιδιού που άλλαξαν τις 3 ιμιτασιόν βάσεις την προηγούμενη Πέμπτη! Η μεσαία βάση είχε φύγει από τη θέση της και χτύπαγε όλη η ανάρτηση. Το έλυσε το κόλλησε με οξυγονοκόλληση, τοποθέτησε πάλι το ψαλίδι, το έκανε δοκιμαστική βόλτα και χαρούμενος μας είπε να συνεχίσουμε τις διακοπές μας.
Όταν ρώτησα τι του χρωστάω μου απάντησε 50€!
Λόγω της καθυστέρησης στο συνεργείο, ακύρωσα την επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο των Οινιάδων, στην παραλία Διώνη και την παραθαλάσσια διαδρομή προς τον Αστακό και συνεχίσαμε προς Πρέβεζα και Νικόπολη μέσω της Ιονίας Οδού.
Στην ΕΚΟ που σταματήσαμε μετά το συνεργείο, ο νεαρός πρατηριούχος ζήτησε συγγνώμη που δεν είχε παραλάβει ακόμα απλή αμόλυβδη βενζίνη και μας πρότεινε το πρατήριο της BP στο δρόμο μας, μετά το Αιτωλικό προς την Ιονία Οδό. Όταν τον ρώτησα αν έχει την ακριβή αμόλυβδη μου απάντησε ναι αλλά δεν θέλει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να μας πουλήσει ακριβή βενζίνη με 2.50€ το λίτρο χωρίς να το έχουμε ζητήσει.
Σωστός επαγγελματίας!
.
Περάσαμε από την εκκλησία της Παναγιάς Φοινικιάς που είχαμε δει από τον Αρχαιολογικό Χώρο της Πλευρώνας αλλά δεν μας φάνηκε τόσο εντυπωσιακή από κοντά. Στα «σκούρα» και άσχημα στο δικό μας μάτι νερά είδαμε ηλικιωμένους να κολυμπούν!
Πριν την Ιόνια Οδό στο δρόμο μας προς την Πρέβεζα, μας σταμάτησαν 2 ευγενείς αστυνομικοί κι έκαναν - ηλεκτρονικό - έλεγχο στο δίπλωμά μου και στην πινακίδα του αυτοκινήτου.
Μας άρεσαν…
Δεν μας άρεσαν…
Πιέστε στην εικόνα που ακολουθεί να δείτε στο YouTube το μικρό μας βίντεο για το Μεσολόγγι.
Επιλέξτε υψηλή ανάλυση (HD) 2160 ή μικρότερη μόνο αν έχετε πρόβλημα ταχύτητας και πλήρη οθόνη (full screen).
Οι εικόνες των τειχών, του αρχαίου θεάτρου και της θέας στη λιμνοθάλασσα του Μεσολογγίου ήταν εντυπωσιακές. Σίγουρα αξίζει μία πρωινή επίσκεψή σας.
Επιστρέψαμε στην πόλη του Μεσολογγίου, περάσαμε απ' το Βυρώνειο Κτήριο με το άγαλμα του Λόρδου Βύρωνα, επισκεφθήκαμε τον Κήπο των Ηρώων, το δροσερό και ενδιαφέρον Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο - κι εδώ μας επιβεβαίωσαν ότι δεν ισχύει η έκπτωση τους καλοκαιρινούς μήνες - πληρώσαμε 10€+10€ = 20€ σε εισιτήρια. Μας επέτρεψαν τη φωτογράφηση χωρίς φλας.
Πήγαμε για μπάνιο σε ένα έρημο κομμάτι της παραλίας του Λούρου, 40’ από το κέντρο του Μεσολογγίου. Αποφύγαμε το μπιτσόμπαρο με τα ομπρελοκαθίσματα, συνεχίσαμε στον παράλληλο προς τη θάλασσα χωματόδρομο και βγήκαμε σε κάποιο έρημο σημείο. Μόνοι μας.
Εικόνα που θύμιζε δεκαετία του ’60, με διάφορες παράγκες στην ακτή. Παχιά αμμουδιά έξω και μέσα με ρηχά και ζεστά νερά για αρκετά μέτρα μέχρι να βαθύνουν και να δροσίσουν. Λίγα φύκια. Θολά νερά από την άμμο που σηκώναμε περπατώντας.
Κάναμε τον κύκλο, περάσαμε από το Αιτωλικό και το χωριό Παλιοπόταμος και μετά από διαδρομή 40’ με ωραίο το τμήμα δίπλα στον Αχελώο - αν και δύσκολα τον βλέπαμε λόγω της πυκνής βλάστησης - φτάσαμε στο Πόρτο Σκρόφα στην περιοχή Μπούκα, κοντά στις εκβολές του Αχελώου με θέα το νησάκι Οξεία και τον τόπο της ιστορικής Ναυμαχίας του Λεπάντο το 1571.
Η παραλία αν και αρκετά όμοια με αυτή του Λούρου μας φάνηκε πιο ενδιαφέρουσα λόγω του νησιού μπροστά στη ρηχή, ήρεμη και ζεστή θάλασσα. Λίγα φύκια κι εδώ. Αρκετή ζέστη κι έξω.
Κάτσαμε για φαγητό στον στεγασμένο χώρο της ταβέρνας του αλιευτικού συνεταιρισμού.
Οι ευγενείς σερβιτόροι δεν γνώριζαν λεπτομέρειες για τα πιάτα του εστιατορίου και της περιοχής.
Φάγαμε μεγάλη σαλάτα κρητικού ντάκου αλλά με λίγο τυρί 9€, νόστιμες χοντροκομένες πατάτες τηγανητές, θα τις ήθελα λίγο πιο τραγανές 5€, σωστά ψημένη στα κάρβουνα και πολύ νόστιμη μεγάλη τσιπούρα με βραστά κολοκυθάκια και μελιτζάνες τηγανητές 17€ και μία μερίδα τηγανητές γάμπαρες, μεγάλες γαρίδες της περιοχής 16€.
Η Άννα ήπιε 50ml ούζο Πλωμάρι 4€ με πολλά παγάκια κι εγώ 2 μπουκάλια μπύρες ALPHA 330ml χωρίς αλκοόλ σε κρύα ποτήρια x 4.50 = 9€.
Συνολικά χωρίς το φιλοδώρημα πληρώσαμε 60€. Η Άννα την βαθμολόγησε με 4/4.5 στα 5. Εγώ στο 3/5 γιατί οι σερβιτόροι δεν γνώριζαν λεπτομέρειες για τα πιάτα, δεν έφεραν αλατοπίπερο και λάδι στο τραπέζι, έφερναν τα πιάτα ένα ένα με τελευταίες τις γαρίδες αφού είχαμε φάει όλα τα υπόλοιπα, η τουαλέτα ήταν σε ξύλινη μικρή παράγκα 100 μέτρα μακριά απ’ τη στεγασμένη βεράντα. Μας έδωσαν νόμιμη απόδειξη αλλά δεν είχαν δυνατότητα έκδοσης τιμολογίου. Η ταβέρνα ήταν σχετικά άδεια. Τρώγαμε μόνο 2 ζευγάρια!
Επιστρέψαμε στο Μεσολόγγι και τακτοποιηθήκαμε στο παλιάς κοπής ξενοδοχείο Θεοξένεια που δείχνει τα χρόνια του. Το δωμάτιο 138 με 2 μονά κρεβάτια ήταν πάνω από την τραπεζαρία και έβλεπε στη θάλασσα και στην θορυβώδη πισίνα. Στο μικρό ψυγείο είχε 2 μικρά ζεστά μπουκαλάκια νερό. Για τη διαμονή και το πρωινό μας πληρώσαμε 75€ + 5€ περιβαλλοντικό τέλος = 80€.
Το απόγευμα πήγαμε βόλτα στην Τουρλίδα με το ηλιοβασίλεμα. Ωραία η διαδρομή και η αμμουδιά στο τέλος της.
Το βράδυ περπατήσαμε στον πεζόδρομο προς το λιμάνι με τα πολλά ιστιοπλοϊκά.
Μετά το πέρασμα της γέφυρας του Ρίου-Αντιρρίου, άρχισα να ακούω ένα θόρυβο, στην πίσω, κάτω και αριστερή πλευρά του Jeep, που μου έκανε εντύωση γιατί την προηγούμενη εβδομάδα είχε περάσει από την καθιερωμένη ετήσια συντήρησή του και είχαν αλλαχθεί οι 3 βάσεις του αριστερού τριγωνικού ψαλιδιού της πίσω ανάρτησης!
Ο θόρυβος μετά την ωραία διαδρομή προς την Τουρλίδα χειροτέρεψε κι έγινε χτύπημα σε κάθε μικρή ταλάντευση του αμαξώματος!
Το πρωί της Πέμπτης 2 Ιουλίου 2026,τηλεφώνησα στον μηχανικό που συντηρεί το Jeep μας, τον Χρήστο Γιασημάκο, ο οποίος πρότεινε να το πάμε σε κάποιο τοπικό συνεργείο να το ελέγξουν!
Απ' το ΕΛΕΓΚΤΕΟ το τοπικό ΚΤΕΟ που βρήκα στο δρόμο μου - δεν θέλησαν να το ελέγξουν αυτοί! - μας πρότειναν 2 συνεργεία που ήταν και τα 2 κλειστά στις 08:30 το πρωί!
Βρήκαμε στον ίδιο δρόμο το συνεργείο του ΗΛΙΑ ο οποίος υπερέβαλε εαυτόν και παρά το γεγονός ότι το συνεργείο του ήταν γεμάτο και 2 αυτοκίνητα λυμένα πάνω στα «αναβατώρια» έσκυψε, βρήκε το πρόβλημα, μίλησε με τον Χρήστο τον μηχανικό μας στα Μελίσσια και έδωσε λύση! Η ζημιά ήταν στη στήριξη του τριγωνικού ψαλιδιού που άλλαξαν τις 3 ιμιτασιόν βάσεις την προηγούμενη Πέμπτη! Η μεσαία βάση είχε φύγει από τη θέση της και χτύπαγε όλη η ανάρτηση. Το έλυσε το κόλλησε με οξυγονοκόλληση, τοποθέτησε πάλι το ψαλίδι, το έκανε δοκιμαστική βόλτα και χαρούμενος μας είπε να συνεχίσουμε τις διακοπές μας.
Όταν ρώτησα τι του χρωστάω μου απάντησε 50€!
Λόγω της καθυστέρησης στο συνεργείο, ακύρωσα την επίσκεψη στον αρχαιολογικό χώρο των Οινιάδων, στην παραλία Διώνη και την παραθαλάσσια διαδρομή προς τον Αστακό και συνεχίσαμε προς Πρέβεζα και Νικόπολη μέσω της Ιονίας Οδού.
Στην ΕΚΟ που σταματήσαμε μετά το συνεργείο, ο νεαρός πρατηριούχος ζήτησε συγγνώμη που δεν είχε παραλάβει ακόμα απλή αμόλυβδη βενζίνη και μας πρότεινε το πρατήριο της BP στο δρόμο μας, μετά το Αιτωλικό προς την Ιονία Οδό. Όταν τον ρώτησα αν έχει την ακριβή αμόλυβδη μου απάντησε ναι αλλά δεν θέλει να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και να μας πουλήσει ακριβή βενζίνη με 2.50€ το λίτρο χωρίς να το έχουμε ζητήσει.
Σωστός επαγγελματίας!
.
Περάσαμε από την εκκλησία της Παναγιάς Φοινικιάς που είχαμε δει από τον Αρχαιολογικό Χώρο της Πλευρώνας αλλά δεν μας φάνηκε τόσο εντυπωσιακή από κοντά. Στα «σκούρα» και άσχημα στο δικό μας μάτι νερά είδαμε ηλικιωμένους να κολυμπούν!
Πριν την Ιόνια Οδό στο δρόμο μας προς την Πρέβεζα, μας σταμάτησαν 2 ευγενείς αστυνομικοί κι έκαναν - ηλεκτρονικό - έλεγχο στο δίπλωμά μου και στην πινακίδα του αυτοκινήτου.
Μας άρεσαν…
Το αρχαίο θέατρο της Πλευρώνας.
Η ασφάλτινη διαδρομή με τη θάλασσα δεξιά κι αριστερά μέχρι την Τουρλίδα.
Ο Πίνακας «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» του Ευγένιου Ντελακρουά στο Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο.
Ο Κήπος των Ηρώων.
Η εικόνα του Αχελώου κοντά στις εκβολές του.
Το προσωπικό του ξενοδοχείου Θεοξένεια που βρήκε και κράτησε τη δερμάτινη τσάντα που ξέχασε η Άννα.
Ο Ηλίας ο μηχανικός που βρήκαμε τυχαία στο Μεσολόγγι, ενδιαφέρθηκε, επισκεύασε το λαβωμένο Jeep και μας επέτρεψε να συνεχίσουμε τις διακοπές μας.
Η ασφάλτινη διαδρομή με τη θάλασσα δεξιά κι αριστερά μέχρι την Τουρλίδα.
Ο Πίνακας «Η Ελλάδα στα ερείπια του Μεσολογγίου» του Ευγένιου Ντελακρουά στο Ξενοκράτειο Αρχαιολογικό Μουσείο.
Ο Κήπος των Ηρώων.
Η εικόνα του Αχελώου κοντά στις εκβολές του.
Το προσωπικό του ξενοδοχείου Θεοξένεια που βρήκε και κράτησε τη δερμάτινη τσάντα που ξέχασε η Άννα.
Ο Ηλίας ο μηχανικός που βρήκαμε τυχαία στο Μεσολόγγι, ενδιαφέρθηκε, επισκεύασε το λαβωμένο Jeep και μας επέτρεψε να συνεχίσουμε τις διακοπές μας.
Δεν μας άρεσαν…
Οι ακριβές τιμές των εισιτηρίων των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων που επισκεφθήκαμε.
Η ζημιά στο καλά συντηρημένο Jeep μας και το γεγονός ότι χάσαμε σχεδόν 1 ημέρα από τις διακοπές μας για την επισκευή του.
Η αφηρημάδα της Άννας που ξέχασε τη τσάντα της στο ξενοδοχείο και το γεγονός ότι χάσαμε άλλο ένα απόγευμα για να την πάρουμε πίσω.
Η ζημιά στο καλά συντηρημένο Jeep μας και το γεγονός ότι χάσαμε σχεδόν 1 ημέρα από τις διακοπές μας για την επισκευή του.
Η αφηρημάδα της Άννας που ξέχασε τη τσάντα της στο ξενοδοχείο και το γεγονός ότι χάσαμε άλλο ένα απόγευμα για να την πάρουμε πίσω.
Πιέστε στην εικόνα που ακολουθεί να δείτε στο YouTube το μικρό μας βίντεο για το Μεσολόγγι.
Επιλέξτε υψηλή ανάλυση (HD) 2160 ή μικρότερη μόνο αν έχετε πρόβλημα ταχύτητας και πλήρη οθόνη (full screen).
