Στην Ορεινή Κορινθία με το JPFriends forum.

Το προγραμματισμένο σημείο συνάντησης με την υπόλοιπη παρέα από το JPFriends forum, ήταν το πρωί της Κυριακής 15 Δεκεμβρίου 2019 στον ΣΕΑ Μεγάρων, με ώρα αναχώρησης 08:00. Τελικά ξεπεράσαμε εαυτούς και ξεκινήσαμε λίγο μετά τις 08:30, χωρίς τον Γιάννη (yspili) που μας ενημέρωσε για ολιγόλεπτη καθυστέρηση και μας πρόλαβε έξω από το Ξυλόκαστρο!

Συμπληρώσαμε καύσιμα έξω από το Ξυλόκαστρο και στο πρατήριο πριν τα Τρίκαλα Κορινθίας που λειτουργούσε κανονικά.

Ο καιρός ήταν φθινοπωρινός – συννεφιασμένος το πρωί, καθαρός μετά το μεσημέρι – και σχετικά ζεστός παρά τα χιόνια στις γύρω βουνοκορφές. Αρκετά τα νερά και οι λάσπες αλλά όχι σε σημείο που να μας δημιουργήσουν πρόβλημα αν και κομμάτια της διαδρομής, μας βγήκαν πιο ζόρικα από ότι περιμέναμε, με αποτέλεσμα να ταλαιπωρήσουμε το Nissan X-trail του Μιχάλη που σωστά σκεπτόμενος δεν ακολούθησε σε όλη τη διαδρομή.

Η παρέα ήταν καλή. Θύμιζε κάτι από τα παλιά, που η καλή διάθεση και το χιούμορ κάλυπταν τις όποιες διαφορετικές απόψεις και γκρίνιες.

Πατήσαμε χώμα μετά τα Άνω Τρίκαλα, λίγο πριν το χιονοδρομικό της Ζήρειας, περάσαμε από τη Λίμνη Δασίου, κάναμε μία μικρή στάση στην λασπωμένη «παιδική χαρά» για αθλοπαιδιές,  κατεβήκαμε στην κοιλάδα του Φενεού, σταματήσαμε λίγο στην παραλία της τεχνητής Λίμνης Δόξας για την κλασσική αναμνηστική φωτογραφία (*), ανηφορίσαμε και περιπλανηθήκαμε στις ελατοσκεπείς πλαγιές του Χελμού (**) και καταλήξαμε στη Ζαρούχλα στο Νομό Αχαΐας, λίγο μετά τις 5 το απόγευμα. 

(*) Από την αναμνηστική φωτογραφία, λείπει το Nissan του Μιχάλη (Dardo), που μετά την κατάβαση από τη Ζήρεια, προτίμησε να πάει στην Ζαρούχλα, ακολουθώντας την – κυκλική – ασφάλτινη διαδρομή και να μας περιμένει εκεί.
(**) Ένα πεσμένο έλατο μας υποχρέωσε να επιλέξουμε – αδιαμαρτύρητα – άλλον δασικό δρόμο  και ένα ανηφορικό κομμάτι δυσκόλεψε τα περισσότερα αυτοκίνητα – όχι το αμμουδί!

Στη Ζαρούχλα η ομάδα κάθισε για φαγητό. Εγώ τους ευχαρίστησα για την παρέα τους και τη συμμετοχή τους στην όμορφη βόλτα, τους αποχαιρέτησα και ξεκίνησα πρώτος το δίωρο ταξίδι της επιστροφής για να προλάβω οικογενειακή «υποχρέωση».   

Όσο χρόνο «κέρδισα» στη σβέλτη κατάβαση της στενής, φιδίσιας και έρημης ασφάλτινης διαδρομής από τη Ζαρούχλα προς την Ακράτα, τον έχασα μπροστά στο μοναδικό μηχάνημα διοδίων – με κέρματα –  στην είσοδο της Εθνικής Οδού! Το νόμισμα των 2 ευρώ σφήνωσε στη στενή τρύπα στο διχτάκι. Το χέρι μου δεν έφτανε να το σπρώξω και μετακίνησα τα jeep προς τα έξω για να ανοίξω λίγο την πόρτα,  να πιέσω το νόμισμα προς τα μέσα και μετά να κινήσω το jeep λίγο μπροστά – με μισάνοιχτη πόρτα πάλι – για να πάρω τα ρέστα και την απόδειξη από χαμηλά!  Λάθος του σχεδιαστή της συσκευής και λάθος αυτών που τη διάλεξαν και την τοποθέτησαν!

Διανύσαμε 422,5 χλμ
Για απλή αμόλυβδη βενζίνη συμπληρώσαμε με 34.44 ευρώ λίγο πριν τα Τρίκαλα και γεμίσαμε με 76 ευρώ στην Κηφισιά = 110.60 ευρώ.
Για διόδια πληρώσαμε 19,70 ευρώ!
Από Κηφισιά προς Ξυλόκαστρο 2.80 + 2.10 + 1.80 + 2.30 = 9 ευρώ.
Από Ακράτα προς Κηφισιά 1.70 + 2.30 + 1.80 + 2.10 + 2.80 = 10.70 ευρώ.
Για καθαρισμό, πλύσιμο – μέσα, έξω κι από κάτω – πληρώσαμε 25 ευρώ.
Συνολικά η εκδρομή μας κόστισε 155.30 ευρώ.

Μαζί μας ήταν – και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό – οι:

1. Γιώργος (GPAP) + Σοφία + Αλεξάνδρα (Jeep KJ),
2. Γιάννης (yspili) + Μίλτος (jk miltos) (Jeep KJ),
3. Γιάννης (giannizzgal) (Suzuki Jimny),
4. Δημήτρης (DManolias) + Λεωνίδας (Lioan) (Jeep TJ),
6. Βασίλης (vspili) (Jeep TJ),
7. Όθων (Othonas) + Χρήστος (chris lc90) (Jeep JK),
8. Βασίλης (vpisko) + Μαρία (Maria) + ο τετράποδος ρόμπι (Jeep TJ),
9. Χρύσανθος (Χρύσανθος Γ.) (Jeep KJ),
10. Μιχάλης (Dardo) + Λιάνα (Nissan X-trail).

Πιέστε στην εικόνα που ακολουθεί να δείτε το μικρό μας βίντεο στο YouTube. Επιλέξτε πλήρη οθόνη και υψηλή ανάλυση (HD 1080). Σε χαμηλότερη ανάλυση η ποιότητα είναι κακή.

Στην επόμενη…

Στην Βόρεια Εύβοια με το JpFriends.

Ο απώτερος σκοπός της εκδρομής του Σαββάτου 26 Οκτωβρίου 2019, ήταν τα νόστιμα παϊδάκια στον «Πλάτανο» την ταβέρνα πιά του δικού μας Πάνου Κατσανά στη Στενή της Εύβοιας και για να μας ανοίξει – λέμε τώρα – η όρεξη, είπαμε να περιπλανηθούμε στους όμορφους χωματόδρομους και στις ελατοσκεπείς πλαγιές της περιοχής με θέα το Ξεροβούνι και τη Δίρφυ.

Παρά τα σχόλια στο forum για την ώρα εκκίνησης, η αναχώρηση καθυστέρησε αρκετά. Η πρώτη έξοδος σε ένα στεγνό και φαρδύ ρέμα πάνω από τη Χαλκίδα, δεν μας ενθουσίασε και  επιστρέψαμε στους κεντρικούς δρόμους. Πατήσαμε πάλι χώμα πάνω από τον Πούρνο μετά τον ερειπωμένο Πύργο στο Σκουντέρι.  Το γεγονός ότι είμαστε μόνο δύο jeep – το XJ του Αλέξανδρου και το δικό μου KJ – μας επίτρεψε τον επί τόπου αυτοσχεδιασμό και την επιλογή κάθε φορά της πιο ενδιαφέρουσας διαδρομής από αυτές που είχε προτείνει ο Πάνος.
.
Ζοριστήκαμε σε μία στενή ρεματιά με μεγάλες κροκάλες – περάσαμε με κοντά.
Δυσκολευτήκαμε και όταν αναγκαστήκαμε να υποχωρήσουμε – με όπισθεν και ανύπαρκτη ορατότητα προς τα πίσω  λόγω της  πυκνής βλάστησης που «έμπαινε» απ’ τα ανοιχτά παράθυρα  – όταν ανακαλύψαμε ότι ο στενός ανηφορικός χωματόδρομος που επιλέξαμε είχε πάρει τον κατήφορο.

Τα νερά ελάχιστα και η σκόνη πολύ. Ζεσταθήκαμε στα χαμηλά και κρυώσαμε στα ψηλά όταν μπήκαμε στο όμορφο ελατόδασος πάνω απ’ την Καμπιά στο Ξεροβούνι.

Φτάσαμε στον «Πλάτανο», την ταβέρνα του Πάνου στη Στενή, στις 5:00 το απόγευμα και στην Κηφισιά στις 7:30 το βράδυ.

Ευχαριστώ τον Αλέξανδρο (Tarzan) για την παρέα του και τον Πάνο για τις διαδρομές που μας πρότεινε και το καλό φαγητό του.

Πιέστε στην εικόνα που ακολουθεί να δείτε το μικρό μας βίντεο στο YouTube. Επιλέξτε υψηλή ανάλυση (HD 1080) και πλήρη οθόνη.

Χρύσανθος Γ.

Αυλώνας - Βούντημα με το JPFriends

Την Κυριακή 24 Μαρτίου 2019 – μετά από πρόσκληση του Αλέξανδρου (Tarzan) για ελαφρύ πρωινό με καφέ κάπου κοντά στην Αθήνα – μαζευτήκαμε μερικοί φίλοι από το JPFriends forum κι ανηφορίσαμε προς Αυλώνα – Βούντημα – Αγία Μαρίνα και την γύρω περιοχή, να σκονίσουμε λίγο τα jeep και να πούμε δυό λόγια εκεί έξω.

Μαζί μας εκτός από τον Αλέξανδρο (Tarzan, junior πλέον, το θηρίο ως γνωστόν δεν υπάρχει πιά) με Jeep XJ που πρόσφερε καφέ και κρουασάν – ο Γιάννης με άλλον Αλέξανδρο και Jeep XJ κι εγώ – αυτοπροσώπως, ο Χρύσανθος Γ. – με το γνωστό αμμουδί Jeep KJ.

Ο καιρός ανοιξιάτικος μεν αλλά με αρκετά σύννεφα που δεν βοήθησαν στη φωτογράφηση και αέρα που ακούγεται ενοχλητικά στα βίντεο ελλείψει εξωτερικού μικροφώνου.

Οι λάσπες περισσότερες από τη σκόνη αλλά περιορισμένες στα «περάσματα» του νερού, με ευκολότερες επιλογές δίπλα τους δεξιά ή αριστερά. Τα κολλήματα ήταν αρκετά αλλά έγιναν με επιλογή των οδηγών για δοκιμές και παιχνίδι εκτός από την περίπτωση του Αλέξανδρου που έψαχνε λιβάδι, «εν τόπω φωτεινώ, εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως, ένθα απέδρα οδύνη, λύπη και στεναγμός» να στήσει τον… μπουφέ με τα καμινέτα και τα μπρικοτά του και «φύτεψε» το XJ και τον έτερον δυστυχή Αλέξανδρο που δεν μπορούσε να ξεκολλήσει τις γαλότσες από τη λάσπη κι έγινε – σύμφωνα με τα λεγόμενά του – ρόμπα – λασπωμένη θα πρόσθετα εγώ αλλά όχι με κακή πρόθεση – γι’ άλλη μια φορά!

Συμφωνήσαμε να ξαναλασπώσουμε τα Jeep πριν τα μπάνια του λαού. Στην επόμενη λοιπόν.

Επιστρέψαμε νωρίς το απόγευμα.

Πιέστε εδώ…  η στην εικόνα που ακολουθεί, να δείτε το μικρό μας βίντεο στο YouTube. Επιλέξτε υψηλή ανάλυση (HD 1080) και πλήρη οθόνη.

Βαρδούσια - Οίτη, Ιούνιος 2018.

Ο αρχικός προγραμματισμός ήταν για την Ευρυτανία. Την είδαμε! Από μακριά μεν αλλά την είδαμε. Αναφέρθηκε επίσης και η Πελοπόννησος. Κι αυτήν την είδαμε! Από ψηλά μεν αλλά την είδαμε. Γράψαμε για Στρώμη, δεν περάσαμε από μέσα αλλά κι αυτήν την είδαμε από το Μαυρολιθάρι.

Μαζευτήκαμε το πρωί του Σαββάτου 2 Ιουνίου 2018 στα McDonalds λίγο μετά τα διόδια των Αφιδνών. Απλώσαμε τους χάρτες πάνω στα ήδη σκονισμένα καπώ και… ξαναλλάξαμε – σουρεάλ ε; – τη διαδρομή! Αντί της Οίτης, είπαμε να ανηφορίσουμε από την δυτική πλευρά των Βαρδουσίων και μετά να συνεχίσουμε προς τις πλαγιές της Οίτης.

Καταφέραμε και ξεκινήσαμε στις 9:00 π.μ. Αφήσαμε την Ε.Ο. στο ύψος του Κάστρου, συνεχίσαμε προς Δεσφίνα – να δούμε τα βουνά της Πελοποννήσου – κατεβήκαμε στην Ιτέα για ανεφοδιασμό σε τρόφιμα και καύσιμα, ανηφορίσαμε προς Αγία Ευθυμία – Βουνιχώρα – Λίμνη Μόρνου. Στείλαμε τον Βασίλη να βρει φαρμακείο για εξτρά χάπια – γιατί δεν θα άντεχε νηφάλιος τόσες ώρες με την Μαρία του – και σταματήσαμε στο φράγμα του Μόρνου για να βρέξει τα πόδια του ο… Ρόμπης Π.

Γευματίσαμε ελαφρά σε ένα ωραίο χώρο με τρεχούμενα νερά και πλατάνια.  Ανηφορίσαμε στις δυτικές πλαγιές των Βαρδουσίων – εδώ είχαμε και τις πρώτες πτώσεις των δίτροχων – περάσαμε πάνω από το Διακόπι, αναγκαστήκαμε να περιμένουμε ντόπιο βοσκό να μετακινήσει το αγροτικό του που το είχε αφήσει στη μέση του στενού χωματόδρομου, ζοριστήκαμε λίγο σ’ ένα νεροφάγωμα – το KJ αρνήθηκε να περάσει με full time τετρακίνηση και μετά από χρόνια θυμήθηκα πως βάζω τα κοντά που αλλάζουν εντελώς τη συμπεριφορά του – κάναμε μία μικρή στάση στα Μετερίζια να απολαύσουμε τη θέα και να δούμε πάλι στο βάθος, τις κορυφές της Πελοποννήσου και του Βελουχιού στην Ευρυτανία. Η χωμάτινη διαδρομή μέχρι τα Μετερίζια ήταν μέτριας βατότητας με λίγα περάσματα κακής βατότητας και είχε ωραία θέα στην γύρω περιοχή και στις βραχώδεις βουνοκορφές των Βαρδουσίων που υψώνονταν στα δεξιά μας.

Κατηφορίσαμε μπροστά από τα καταφύγια, κόψαμε δρόμο «εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως», όχι τόσο για τις φωτογραφίες αλλά να την πούμε στους μηχανόβιους που κατέβαιναν προσεκτικά από τον γεμάτο στροφές χωματόδρομο, είδαμε για άλλη μία φορά μία εντυπωσιακή κορυφή των Βαρδουσίων, του «Γκιώνη το πλάϊ», πριν τον Προφήτη Ηλία, σταματήσαμε λίγο να σηκώσουμε και να ελέγξουμε τον Διονύση και τη μοτοσυκλέτα του που είχε άλλη μία - ανώδυνη ευτυχώς - πτώση και βγήκαμε – στην άσφαλτο πλέον – μετά τον Αθανάσιο Διάκο, που οδηγεί στην Καστριώτισσα.

Περάσαμε μέσα από το Μαυρολιθάρι – είδαμε και τη Στρώμη απέναντι – και μετά την Πυρά πήραμε τον ανήφορο στις πλαγιές της Οίτης προς την Καταβόθρα και την μυστική τοποθεσία του χώρου κατασκήνωσης. Όταν αφήσαμε τον κεντρικό χωματόδρομο κι αρχίσαμε να ανηφορίζουμε τον δασικό προς τα επιλεγμένα σημεία κατασκήνωσης τα πράγματα - ειδικά για τους δίτροχους -  δυσκόλεψαν. Κι εδώ είχαμε πτώσεις. Σε αρκετά σημεία «κρατάγαμε» τις μηχανές να μην χαθούν στα νεροφαγώματα και λίγο ψηλότερα φορτωθήκαμε εμείς τα μπαγκάζια τους για να τις ελαφρύνουμε. Το KJ ανέβηκε – με κοντά πάλι και με τις οδηγίες του Βασίλη – σχετικά εύκολα. Σε 2 μόνο περιπτώσεις που αναγκαστικά βρέθηκε με τον ένα ή τους δύο τροχούς στον αέρα άκουσα κι ένοιωσα να βοηθούν - με επιτυχία - τα ηλεκτρονικά του.

Το πρώτο λιβάδι που συναντήσαμε ήταν μικρό και δεν μας άρεσε. Συνεχίσαμε πιο πάνω και σταματήσαμε στο δεύτερο στα 1726 μέτρα υψόμετρο αν θυμάμαι καλά. Ο Γιάννης είχε στο νου του το επόμενο λιβάδι πιο ψηλά αλλά τελικά μείναμε εκεί να μη μας βρει η νύχτα. Ναι σωστά διαβάσατε. Όταν αρχίσαμε να στήνουμε τις σκηνές είχε ακόμα φως, σπάζοντας μια αρνητική παράδοση χρόνων!

Μετά τις σκηνές, σειρά είχε το άναμμα της φωτιάς και η προετοιμασία του λιτού – λέμε τώρα – δείπνου, που εκτός από αβοκάντο, παπάγια κι ανανά είχε όλα τα υπόλοιπα από πανσέτες μέχρι λουκάνικα, από αγγούρια μέχρι τυροκαυτερές κι από τσίπουρα μέχρι μπύρες στον πάγο! Οι ώρες γύρω από τη φωτιά, κάτω από τον έναστρο ουρανό και την πανέμορφη ανατολή της Σελήνης αργότερα, πέρασαν χωρίς να τις καταλάβουμε και τελικά αποσυρθήκαμε στα… διαμερίσματά μας στις 1:30 το πρωί! Εγώ δεν κουβάλησα αντίσκηνο και κοιμήθηκα στο… υπνοδωμάτιο του KJ αλλά πρέπει να βελτιώσω ή να αυξήσω τα υποστρώματα γιατί τα γέρικα κόκκαλά μου δεν αντέχουν πλέον τα σκληρά.

Το πρωί μετά το πρωινό μας – κάποιοι έκαναν λάθος υπολογισμούς και υπήρχε έλλειψη καφέ – αρχίσαμε να ψάχνουμε τον Αλέξανδρο που ερχόταν από Αθήνα αλλά δυσκολευόταν να βρει το σημείο κατασκήνωσης. Μετά από αρκετές άκαρπες τηλεφωνικές προσπάθειες, ο Βασίλης με την Μαρία κατηφόρισαν να τον βρουν. Ο Βασίλης γιατί φοβήθηκε ότι ο Αλέξανδρος θα φτάσει Αλβανία, η Μαρία γιατί φοβήθηκε ότι θα χάσει τον καφέ με την καφέ ζάχαρη και τον τριμμένο πάγο που είχε παραγγείλει! Εμείς φορτωθήκαμε πράγματα και σκουπίδια, σβήσαμε και τα τελευταία απομεινάρια της φωτιάς, βοηθήσαμε τις μοτοσυκλέτες να κατέβουν ξεφόρτωτες μία μία και συναντηθήκαμε όλοι μαζί στα χαμηλά.

Ο Αλέξανδρος είχε στήσει στην άκρη του χωματόδρομου, μπουφέ με καφέδες όλων των λογιών, τυρόπιτες και κάνιστρα με βενζίνη! Οι μηχανόβιοι μοιράστηκαν την πρωτεϊνούχα βενζίνη – είχε και μια σαρανταποδαρούσα μέσα! – και ίσως επειδή ήθελαν ζαμπονοτυρόπιτες ή ίσως επειδή προτιμούσαν αστακό στη βενζίνη τους – μας εγκατέλειψαν άσπλαχνα και πήραν το δρόμο της επιστροφής για Αθήνα.

Οι υπόλοιποι – 5 jeep πλέον – συνεχίσαμε προς τις Λιβαδιές, κάτω από το Γρεβενό (2.113 μ.) να φωτογραφίσουμε τη μικρή λίμνη – λίγα τα νερά της αυτήν την Κυριακή – και στρίψαμε αριστερά προς το Νεοχώρι. Είδαμε δύο όμορφες κατάφυτες με χαμηλά χόρτα κορφούλες κι αφού τις είδαμε, έπρεπε και να τις ανέβουμε. Η πρώτη ήταν χαμηλή κι εύκολη. Η δεύτερη η Αλύκαινα (2052 μ.) η ψηλότερη,  ήταν πιό απότομη και ανηφορίσαμε με τη δέουσα προσοχή – με κοντά κι εδώ – να απολαύσουμε την πανοραμική θέα! Το Γρεβενό δίπλα μας και στο βάθος ο Μαλιακός κόλπος, η κοιλάδα του Σπερχειού, ο Θεσσαλικός κάμπος, το Βελούχι, η Χελιδόνα και η Καλιακούδα στην Ευρυτανία, οι κορυφές της Γραμμένης Οξυάς με την Σαράνταινα να ξεχωρίζει και τα Βαρδούσια με αρκετές χιονούρες ακόμα!

Κατηφορίζοντας την χορταριασμένη πλαγιά, θυμήθηκα πόσο αργά κατεβάζει το βαρύ KJ η κόντη 1η ταχύτητα!

Ο χάρτης της Ανάβασης παρουσίαζε δύο χωματόδρομους να πηγαίνουν προς το Νεοχώρι. Ο Γιάννης (yspili) μας είχε προτείνει να παλέψουμε σ’ αυτόν που στρίβει δεξιά. Απ' την χορταριασμένη και απάτητη του αρχή όμως καταλάβαμε ότι κάτι δεν πήγαινε καλά και λίγο πιο κάτω διαπιστώσαμε ότι ο «δρόμος» είχε πάρει τον κατήφορο! Αναστροφή, επιστροφή και κατάβαση από τον μέτριας βατότητας αριστερό χωματόδρομο που μας έβγαλε στην άσφαλτο κοντά στο Νεοχώρι, σε μια βρύση με τρεχούμενο δροσερό νερό (πάνω στον δρόμο) και πλατάνια με τραπεζοκαθίσματα (κάτω από τον δρόμο) που κάτσαμε για ξεκούραση και μεσημεριανό γεύμα υπό τις ύβρεις (?) και τις χειρονομίες του Αλέξανδρου, αμφότερες στα γερμανικά!

Για τον δρόμο της επιστροφής προς την Αθήνα προτιμήσαμε να ολοκληρώσουμε την κυκλική μας διαδρομή στην Οίτη επιλέγοντας τον όμορφο δασικό χωματόδρομο μέσα σε πυκνό ελατόδασος και να βγούμε στην άσφαλτο μεταξύ Αθανάσιου Διάκου και Καστριώτισσας. Ο χωματόδρομος στην αρχή του ήταν μέτριας βατότητας, στη συνέχειά του όμως έμοιαζε με ακροπολική ειδική διαδρομή καλής βατότητας – με 2-3 νεροφαγώματα που θέλουν προσοχή στα πολλά χλμ – που σε προκαλούσε για γρήγορη οδήγηση εκτός κι αν είχες κάποιον Αλέξανδρο από πίσω σου να διαμαρτύρεται συνέχεια στα PMR - στα ελληνικά αυτήν τη φορά - για τη σκόνη!

Κάναμε στάση στο Μαυρολιθάρι, στον ξενώνα που είναι στην πλατεία, για παγωτό που ήθελε διακαώς η Μαρία αλλά η προσπάθεια απέβη άκαρπη. Ο υπεύθυνος εκεί μας είπε ότι ακόμα κάνει κρύο στο χωριό και δεν έχει φέρει παγωτά!

Συνεχίσαμε προς Παύλιανη, Οίτη. Ο Βασίλης πρότεινε στους ασυρμάτους να στρίψουμε στον γνωστό χωματόδρομο που καταλήγει στο Σκάμνο αλλά δεν υπήρξε ανταπόκριση από τα κουρασμένα πληρώματα.

Σταματήσαμε για βενζίνη, πλύσιμο και αποχαιρετισμούς στο γνωστό πρατήριο στη Δαμάστα στο δρόμο προς Μπράλο. Επιστρέψαμε στην Κηφισιά στις 21:10 το βράδυ της Κυριακής.

Το Cherokee ρούφηξε 22,07 λίτρα μέχρι την Ιτέα (x 1,679 = 37,06 ευρώ), 50,80 λίτρα Ιτέα – Μόρνο – Βαρδούσια – Οίτη – Δαμάστα (x 1,630 = 82,80 ευρώ) και 23,86 λίτρα από Δαμάστα μέχρι Κηφισιά (x 1,625 = 38,77 ευρώ). Σύμφωνα με το οδόμετρο, διανύσαμε 636 χιλιόμετρα με 96,73 λίτρα απλής αμόλυβδης βενζίνης και πληρώσαμε 158,63 ευρώ.

Για διόδια καταθέσαμε 19,75 ευρώ. 3.25 + 3,85 = 7.10 το Σάββατο και 1.75+3.80+3.85+3.25 = 12.65 την Κυριακή.

Για τρόφιμα, ποτά κλπ στον Σκλαβενίτη της Ιτέας, εδώκαμεν 12,50 ευρώ έκαστος.

Συνολικά πληρώσαμε 190,88 ευρώ.

Παρά τις προβλέψεις για σημαντική επιδείνωση του καιρού και βροχή το μεσημέρι του Σαββάτου και της Κυριακής, ο καιρός ήταν καλός και αρκετά ζεστός. Αραιή συννεφιά είχαμε μόνο κατά τη διάρκεια της ανάβασής μας στα Βαρδούσια το μεσημέρι του Σαββάτου. Η πιό σωστή πρόβλεψη ήταν αυτή του Freemeteo.

Ήταν μαζί μας οι τζιπάτοι:
1. Σωκράτης (sokkrates) με Cherokee XJ,
2. Βασίλης (vpisko) με την – όλο διαπιστώσεις – Μαρία (maria) και τον Ρόμπη σε στενάχωρο TJ
4. Νίκος (jknikos) με την Γαλάτεια σε λευκό JK
6. Χρύσανθος (ως έχει), μόνος, με το αμμουδί KJ

και η μαχανόβιοι:
7. Ιωάννης (yspili) με βαρυφορτωμένη Honda Αφρικάνα,
8. Διονύσης με Honda Transalp.

Την Κυριακή το μεσημέρι προστέθηκε στην παρέα κι ο:
9. Αλέξανδρος (Tarzan) με XJ και πολλές παραγγελιές, από καφέδες με σκούρα ζάχαρη και πάγο μέχρι βενζίνη για τους δίτροχους!

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Αλέξανδρο για το delivery της Κυριακής καθώς και όλους εσάς για τη συμμετοχή και την παρέα σας.

Πιέστε εδώ... να δείτε το μικρό μας βίντεο στο YouTube. Επιλέξτε πλήρη οθόνη και υψηλή ανάλυση (HD 1080).

Στην επόμενη…

JPFriends forum. Η πρώτη συνάντηση!

Τον Μάρτιο του 2018 μια ομάδα φίλων από τα παλιά που τους αρέσει η φύση, η καλή παρέα, οι πολιτισμένες κουβέντες, το Jeep, η τετρακίνηση εκεί έξω με σεβασμό στο περιβάλλον και οι εκδρομές στους δασικούς δρόμους στα όρη στα άγρια βουνά, ίδρυσαν το JPFriends - the greek jeep friends forum.

Την Κυριακή 13 Μαΐου 2018, μερικοί από μας, συναντηθήκαμε στον Άγιο Στέφανο με προορισμό την Αυλώνα και στη συνέχεια το Βούντημα:

01. Ο Παναγιώτης (panagiotistκ) με τον πάντα χαμογελαστό πρωτομάστορα Θοδωράκη και το αμμουδί KJ,
02. Ο Νίκος (Jknikos) με την Γαλάτεια και το λευκό JK,
03. Ο Μιχάλης (Mike) με την Αλεξία και το όμορφο κίτρινο TJ,
04. Ο Αλέξανδρος με VW και ασφάλτινα λάστιχα που τα κατάφεραν και στις λάσπες,
05. Ο Ιωάννης (yspili) μόνος με θηριώδες δίτροχο,
06. Ο Διονύσης Καρβ (μόνος με δίτροχο κι αυτός αλλά χωρίς καπέλο),
07. Ο Γεώργιος (GPAP) (KJ) μόνος χωρίς οικογένεια και χωρίς φωτογραφικό εξοπλισμό, παρά τα συμφωνηθέντα!
08. Ο Βασίλης (vpisko) με τη Μαρία (maria) (TJ) που μας πέρασε από κάτι απίθανα σημεία – ο Βασίλης όχι η Μαρία!
09. Ο Σωκράτης (sokkrates) με XJ τώρα και εξαιρετική χειροποίητη μανιταρόπιτα,
10. Ο Αλέξανδρος (Tarzan) (XJ) με το πάντα νόστιμο και πικάντικο τσίλι του,
11. Ο Βασίλης (vspili) (TJ) μόνος κι έρμος αλλά με μεγάλη τέντα που πρόσφερε πλέρια σκιά,
12. Ο Σταύρος (snest) με την Αγγελική του και το ασημί KJ,
13. Ο Ανδρέας (Andim) με το τετράλιτρο XJ
14. Ο Χρύσανθος με την Άννα, το αμμουδί KJ και άφθονες παγωμένες μπύρες.

Μας βρήκαν εκεί:
15. Ο Θέμης (themis) με Pajero Pinin και
16. Ο Παναγιώτης (PanaSot) με το KJ.

Ο καιρός, παρά τις αντίθετες προβλέψεις για συννεφιά και βροχή, ήταν πολύ καλός και μάλλον ζεστός που μας υποχρέωσε σε αναζήτηση δροσερότερης θέσης για την πρώτη μάζωξη του JPFriends forum.

Αφήσαμε στο λιβάδι, στο σημείο της αρχικής μας επιλογής, το XJ του Αλέξανδρου με πινακίδες και συντεταγμένες του νέου προορισμού για όποιον ερχόταν αργότερα και κατεβήκαμε λίγο χαμηλότερα, στη λιμνούλα με τα πολλά βατράχια.

Οι συμμετοχές – το 25% των εγγεγραμμένων μελών του JPFriends forum – θα μπορούσαν να είναι περισσότερες… αλλά η παρέα ήταν καλή κι ευχάριστη με καλές προοπτικές για το μέλλον.

Μετά το πέρας της τσιλοφαγίας – και όχι μόνο – ακολούθησε κλασσική χαλαρή βόλτα για τη γυμναστική των μηχανόβιων και τη χώνεψη των υπολοίπων!

Σας ευχαριστούμε όλους για τη συμμετοχή και την παρέα σας.

Στην επόμενη…
Με την πρώτη ευκαιρία θα ανεβάσω και βίντεο με τα τεκταινόμενα. Μείνετε συντονισμένοι.