Ζαρούχλα 2014

Ζαρούχλα 2, 3 και 4 Μαϊου 2014

Ο Μάνος (Manos TJ) έγραφε στην πρόσκληση στο JPForum...Οι διαδρομές θα είναι ως επί το πλείστον βασικού επιπέδου...  Κι εσείς τον πιστέψατε, ε;

Καταφέραμε και “τρομάξαμε” τον επαγγελματία φωτογράφο μας που έχει κάνει ρεπορτάζ κατεβαίνοντας με σκοινί από ρώσικο ελικόπτερο του περασμένου αιώνα, αιωρούμενο πάνω και μέσα στις φλόγες στις μεγάλες φωτιές της Σιβηρίας!  Όταν στα 8 οχήματα, οι ιδιοκτήτες των 6 εξ αυτών ανήκουν ανθρωπολογικά στο υποείδος χόμο, σχεδόν σάπιενς κάγκουρους, δεν μπορείς να περιμένεις όλες οι διαδρομές του τριήμερου να είναι χαλαρές και βασικού επιπέδου. Ο Πάνος (Palaz) και ο Μάνος (Manos TJ) συγκράτησαν – όχι εύκολα, υπήρξαν γκρίνιες  – αυτήν την ενθουσιώδη ομάδα και περιόρισαν τα δύσκολα (*) σ’ ένα διπλό πέρασμα του "Γουαδαλκιβίρ", κατά κόσμον  Κράθι ποταμό και έδωσαν χρόνο στον George Blonsky να μεταφέρει στους ενδιαφερόμενους λίγα απ’ τα μυστικά της φωτογραφικής του τέχνης. Μοναδικό παράπονο από μένα, το τέλος της εκδήλωσης. Δεν δώσαμε χρόνο και βήμα στον προσκεκλημένο μας για τον επίλογο, την αποφώνηση και το σωστό κλείσιμο της πρώτης αυτής εξειδικευμένης εξόρμησης. Αν ήταν μαζί μας ο Cospas, θα έλεγε ότι δεν ολοκληρώσαμε!

(*) Οι υπόλοιπες διαδρομές εκτός από όμορφες, ήταν βατές για όλα τα τετρακίνητα του φόρουμ μας.

Ας τα δούμε όμως τα πράγματα απ’ την αρχή...

Μας τίμησαν με την παρουσία τους και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό οι:

Α. Απ’ το πρωί της Παρασκευής μέσω Ακράτας:

1. Πάνος (Palaz) ο εμπνευστής, οργανωτής και σεφ της εκδρομής με τον Νίκο και τον επαγγελματία φωτογράφο μας George Blonsky (TJ), 2. Μάνος (Manos TJ) ο σου σέφ, αυτός που διάλεξε τις ομολογουμένως όμορφες διαδρομές στα μέρη πέριξ της Ζαρούχλας (TJ) και 3. Σταύρος (JK).

Β. Απ’ το πρωΐ της Παρασκευής μέσω Στυμφαλίας, Ολίγυρτο, Μαυροβούνι, Σαϊτά, Διάσελο Κυνηγού, Ντουρντοβάνα, Λίμνη Δόξας:

4. Χρύσανθος (ως έχει) με την Άννα (KJ).

Γ. Απ’ την Πέμπτη:

5. Δημήτρης (saudi) (JK).

Δ. Το απόγευμα της Παρασκευής μέσω Ακράτας:

6. Βαγγέλης (docanagno) με την Κυριακή (TJ), 7. Όθων (Othonas) (JK), 8. Λεωνίδας (leotzan) με την Ελβίρα και προσεγμένο – Θοῦ, Κύριε, φυλακὴν τῷ στόµατί µου καὶ θύραν περιοχῆς περὶ τὰ χείλη µου – Land Rover 90.

Ε. Το βράδυ της Παρασκευής:

9. Γιώργος (george tompras) (JK).

Η πρώτη ομάδα μαζί με τον Δημήτρη, πάτησε χώμα λίγο πάνω από την Ακράτα και δοκίμασε ν’ ανέβει μέχρι τη Λίμνη Τσιβλού μέσα απ’ τις κροκάλες και τ’ ανταριασμένα νερά του Κράθι ποταμού. Ο Μάνος σε κάποιο σημείο δεν πάτωνε και κόντεψε να πνίξει εαυτόν και TJ, ο Σταύρος έχασε τα ζουμιά από την αντλία του υδραυλικού τιμονιού, στον Πάνο επιτέθηκε ένα κακόβουλο δέντρο και έχασε (**) το σνόρκελ ο δε George ο φωτογράφος μας έχασε πάσαν καλήν ιδέαν για τον Πάνο!

(**) το βρήκε μετά και το στερέωσε με δετικά! Δυστυχώς δεν τα βρήκε σε ροζουλί για να ταιριάζουν με το ροζ αμάξωμα της Ρόζας και έβαλε μαύρα, ασορτί με το φουγάρο!

Στην Ακράτα ο Όθων ενώ έψαχνε να βρει ζουμιά για την αντλία του Σταύρου, από λάθος του πρατηριούχου, αντί για πετρέλαιο συμπλήρωσε το ρεζερβουάρ με 30 λίτρα αμόλυβδης βενζίνης και έφτασε με προβλήματα μέχρι τη Ζαρούχλα. Όταν το βράδυ, στο ξενοδοχείο πιά, κατάλαβε τι είχε συμβεί, αποφάσισε να στείλει το JK πακέτο στο συνεργείο του, πίσω στην Αθήνα, κάλεσε την οδική βοήθεια, το κατεβάσαμε (σβηστό) στην πλατεία του χωριού και συνέχισε την εκδρομή σαν επιβάτης. 

(Δεν ξέρω πόσο κόστισαν αυτές οι τεράστιες λεντόμπαρες πάνω από τα παρμπρίζ των JK του Σταύρου και του Δημήτρη, είδα όμως με τα μάτια μου ότι έκαναν τη νύχτα μέρα. Καταπληκτικό φως κι αν κατάλαβα καλά με ελάχιστη κατανάλωση ρεύματος!) 

Η επίσημη γνωριμία της ομάδας με τον φωτογράφο George Blonsky έγινε το βράδυ της Παρασκευής, στο σαλόνι του ξενοδοχείου (Στύγα). Μετά τα προκαταρκτικά, μας περιέγραψε με απλά λόγια και φωτό τις βασικές αρχές για τη λήψη μιάς καλής φωτογραφίας.

Το πρωΐ του Σαββάτου, ακολουθώντας τον ασφάλτινο δρόμο, φτάσαμε στη Λίμνη Τσιβλού για τα πρώτα πρακτικά μαθήματα φωτογράφησης.

Πιέστε εδώ... να δείτε το βίντεο μας από τη Λίμνη Τσιβλού στο Vimeo.

Μετά την χαλάρωση και τη διδασκαλία, διάλειμμα τέλος και βουτιά – κυριολεκτικά – στα δύσκολα και μάλιστα κόντρα στο ρεύμα. Οι της πρώτης ομάδας για να εμπεδώσουν τις εμπειρίες της προηγούμενης ημέρας, οι άλλοι επειδή ζήλεψαν τις ανδραγαθίες των πρώτων και ο Ευάγγελος για να μαζέψει εμπειρίες και να τρομάξει την Κυριακή. Οι σώφρονες – η Άννα κι εγώ δηλαδή – στάθμευσαν το KJ κάτω απ’ το γεφυράκι "εν τόπω χλοερώ, εν τόπω αναψύξεως" και... φορτώθηκαν σαν σακιά με πατάτες στο θηριώδες JK του Σταύρου με τα 40άρια τα κόλια κλπ. Μαζί μας και ο Όθων που ως γνωστόν είναι και γ@μώ τα παιδιά οπότε κάναμε κι ένα γ@μώ τα παρεάκια. Για τον Σταύρο εκτός από τις ωραίες μουσικές επιλογές της γενιάς μας, δεν έχω να γράψω καλά λόγια. Δεν άφησε λακκούβα, κροκάλα και βράχο που να μην πέρασε αέρα πατέρα από πάνω. Εκεί που εμείς θα πηγαίναμε – αν πηγαίναμε – με μηδέν χλμ, εκείνος γκάζωνε και έφερνε το κύμα στον ουρανό του JK. Όταν δε έφτασε στη συστάδα με τα κακόβουλα δέντρα που επιτέθηκαν στην Ρόζα του Πάνου την προηγούμενη ημέρα, εκείνος έκανε γιούρια και πήρε τα μισά από κάτω και τα υπόλοιπα παρακάθρεφτα!  Οφείλω όμως  ν’ αναγνωρίσω το πολύ καλό στήσιμο του αυτοκινήτου. Δεν έχω ματαμπεί σε άλλο τετρακίνητο που να ισοπεδώνει και να εξαφανίζει τόσο αποτελεσματικά οποιαδήποτε ανωμαλία εδάφους ή όποιο εμπόδιο βρεθεί στο πέρασμά του!  

Πιέστε εδώ... να δείτε το βίντεό μας από το πέρασμα του Κράθι ποταμού.

Όταν τα περάσματα στένεψαν, κάναμε απόβαση στην απότομη όχθη, ακολουθήσαμε τον παρόχθιο στενό χωματόδρομο μέχρι το τέλος του και κατεβήκαμε στην παραλία για δεκατιανό που είχε επιμεληθεί η οργάνωσις  και συνέχιση των φωτογραφικών μαθημάτων.

Επιστρέψαμε στο γεφυράκι που είχαμε αφήσει ένα όμορφο αμμουδί KJ, προσπεράσαμε την Ζαρούχλα και μέσα από το πυκνό ελατόδασος πάνω απ’ το χωριό (περιοχή Ριζανά), ακολουθώντας όμορφο δασικό δρόμο μέτριας βατότητας με ένα μέτριο προς κακό βραχώδες πέρασμα κοίτης χειμάρρου, καταλήξαμε στην κορυφή Προφήτης Ηλίας (1741 μέτρα) 37° 59.730'N  22° 14.978'E του Όρους Κράθις (Άη Λιάς σύμφωνα με τους Ζαχλοραίους). Μόλις άρχισε η βροχή αφήσαμε την πανοραμική θέα προς Χελμό, Ζήρεια, γύρω περιοχή και πήραμε τον κατήφορο προς το ξενοδοχείο στο οποίο η οργάνωσις είχε παραγγείλει δείπνο μετά μουσικής, από όπερα μέχρι Γωγώ Τσαμπά!

Την Κυριακή το πρωί ξεκινήσαμε για τις λίμνες Δόξας και Δασίου διασχίζοντας και πάλι μιά όμορφη διαδρομή μέσα στο ελατόδασος. Πλησιάζοντας όμως την τεχνητή Λίμνη Δόξας, και διασχίζοντας το φρεσκοπράσινο δρυοδάσος αρχίσανε τα δύσκολα. Η Άννα σ’ ένα στενό πέρασμα με βαθύ νεροφάγωμα στην αριστερή κατηφορική πλευρά και ανηφορική κλίση στην πλαγιά δεξιά, δηλώνει “Εγώ δεν περνάω από ‘δω!” και πετάγεται έξω απ’ το KJ... χωρίς φωτογραφική μηχανή, αφήνοντάς με μόνο στ’ αμμουδί!

Ο Μάνος γίνεται έξαλλος όταν ακούει τον Γιώργο να λέει στα “ερτζιανά” ότι μένει από καύσιμα και ζητάει παράκαμψη για πρατήριο βενζίνης ενώ όταν λίγο αργότερα στη λίμνη ο Μάνος του ζητάει σχεδόν ευγενικά “Τουλάχιστον έβγα έξω ρε μ... να βγούμε όλοι μαζί μιά φωτογραφία” ο Γιώργος πιστεύω δεν άντεξε το ρε και μας εγκατέλειψε άσπλαχνα σπινάροντας!

(Παρένθεσις: Την προσοχή μας στα καύσιμα και την φροντίδα από μέρους μας για τον επαρκή ανεφοδιασμό, είχε ζητήσει επιτακτικά ο Πάνος στα πληροφοριακά του σχόλια.  Επίσης το πρωί, στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου, λίγο πριν την αναχώρηση, ο Δημήτρης γύρναγε μ’ ένα κάνιστρο στο χέρι και ρωτούσε μήπως ήθελε κανείς συμπληρωματικό πετρέλαιο η βενζίνη!  Κλείνει η παρένθεσις).

Η Κυριακή – όχι η ημέρα αλλά η συνοδηγός του Ευάγγελου – που πίστευε ότι τό ‘χει με τ’ αλόγατα, παρά τις αποτρεπτικές συστάσεις  του Βαγγέλη και τις δικές μου, πλησίασε υπερβολικά ένα απ’ αυτά που έβοσκαν ελεύθερα και δέχτηκε δυνατή κλωτσιά με αποτέλεσμα να χτυπήσει – ευτυχώς μόνο – στο δεξί της χέρι. Παρά τους πάγους και τα χάδια του Σταύρου, δεν γλύτωσε το πρήξιμο και τον γυψονάρθηκα για λίγες ημέρες αλλά ευτυχώς γλύτωσε σπάσιμο, πλευρά, πρόσωπο κλπ.

Μετά τον ανεφοδιασμό στην Γκούρα οι πλοηγοί μας προσπαθούν να βρουν δρόμο μέσα από το χωριό προς τη λίμνη Δασίου ψηλά στη Ζήρεια. Στην δεύτερη επιλογή – παρά τις αναφορές του Σταύρου “Πάτε λάθος πάλι. Γυρίστε πίσω.” – σε κάποιο κακοτράχαλο ανηφορικό κομμάτι, μου προτείνουν να μην ταλαιπωρήσω το KJ και ν’ ακολουθήσω τον Σταύρο από τον “κεντρικό” χωματόδρομο. Στο οροπέδιο της Σκαφιδιάς – αυτή τη φορά είδαμε δύο κοπάδια με άγρια άλογα – το JK του Σταύρου αρχίζει να “ρετάρει” – τρόπος του λέγειν – και να μην ανεβάζει στροφές ενώ κάποιος αεριούχος παραπονιέται για κάτι άλλο τέλος πάντων. Εκτός από τον Σταύρο κι εμένα, η υπόλοιπη ομάδα, επιλέγει να περάσει πρώτα από την “παιδική χαρά” 37° 58.676'N  22° 24.327'E και το λασπωμένο τεραίν στο καμένο πιά – από το φθινόπωρο του 2013 – τμήμα του ελατόδασους και να βγει από ‘κει στη λίμνη. Στο κομμάτι αυτό η Κυριακή χάνει την ψυχραιμία της – την πονάει και το χέρι της – και ο Βαγγέλης μέρος της εξάτμισης του TJ όταν περνάει πάνω από πεσμένους ελατοκορμούς.

Η αναμονή της 1,5 περίπου ώρας στη λίμνη Δασίου και η αδυναμία οποιασδήποτε μορφής επικοινωνίας, εκνευρίζει τον Σταύρο, που μόλις βλέπει τον Μάνο του ζητάει – σχεδόν ευγενικά οφείλω να ομολογήσω – να πάει να... κάνει έρωτα – εξ’ ου και οι ιστορίες περί σεξ και μυστηρίου – και αποχωρεί μαζί με τον Όθωνα που ήταν από το Σάββατο επιβάτης του. 

Η δική μου γνώμη...  Σεβόμενοι τον φωτογραφικό χαρακτήρα της εκδρομής, θα έπρεπε όλη η ομάδα να κατευθυνθεί στη λίμνη Δασίου απ’ τον κεντρικό χωματόδρομο, να συνεχίσει και να ολοκληρώσει το οδοιπορικό / μάθημα που έμεινε χωρίς επίλογο και όσοι δεν ήθελαν να ασχοληθούν με την τέχνη, να εκμεταλλευτούν το “διάλειμμα” και να πάνε από ‘κει για παιχνίδι στις λασπολακούβες και τις ανηφοκατηφόρες.

 

Στα της διαμονής...

Οι μισοί απ’ τους συμμετέχοντες διανυκτέρευσαν στον Πύργο της Ζαρούχλας και όσοι δεν χώραγαν, στο σχετικά καινούργιο Στύγα που ήταν δίπλα. Εμείς βρήκαμε ενδιαφέροντα τον παραδοσιακό Πύργο της Ζαρούχλας ο Σταύρος βρήκε έναν σκορπιό! Πληρώσαμε μαζί με το πρωινό, 75 ευρώ τη βραδιά.

Μας άρεσαν...

Η σχεδόν έρημη Ζαρούχλα και η γύρω περιοχή.

Οι δικές μας διαδρομές της Παρασκευής:

Από Λαύκα – Αγία Σωτήρα 37° 49.068'N 22° 22.470'E στις πλαγιές του Ολίγυρτου.

Από Αγία Σωτήρα – κορυφή Μαυροβούνι 37° 50.436'N 22° 21.793'E (1694 μ) – Καστανιά.

Από Βάλτο – Διάσελο Κυνηγού 37° 55.394'N 22° 14.841'E – Λίμνη Δόξας.

Απο Λίμνη Δόξας – διασταύρωση 37° 56.476'N 22° 19.038'E πριν τον Φενεό – Διάσελο – Ριζανά – Ζαρούχλα. Μέρος της διαδρομής κάναμε και την Κυριακή με αντίθετη φορά και βρεγμένο χώμα.

Οι Διαδρομές του ΣΚ:

Από Ζαρούχλα – Ριζανά 37° 57.993'N  22° 15.612'E – Κορυφή Όρους Κράθις 37° 59.730'N  22° 14.978'E

Από Λίμνη Δασίου προς Τρίκαλα Κορινθίας.

Ευχαριστούμε τον δάσκαλο George Blonsky, τον Πάνο (Palaz) για τις επιλογές τόπου και καταλυμάτων, τον Μάνο (Manos TJ) για τις όμορφες επιλογές των διαδρομών, τον Σταύρο για την συναρπαστική κρουαζιέρα που μας πρόσφερε και όλους εσάς για την παρέα σας.

Συντεταγμένες και επιπλέον λεπτομέρειες για τους ψαγμένους…

Ζήρ12   37° 51.399'N 22° 26.985'E Θέα προς τη λίμνη Στυμφαλία

Ολί01    37° 49.068'N 22° 22.470'E Αγία Σωτήρα εκκλησάκι πάνω απ’ τη Λαύκα

Ολί02    37° 48.971'N 22° 22.518'E αρχή του δυσδιάκριτου μονοπατιού (δεξιά μετά από μεγάλο έλατο) για Ολίγυρτο

Ολί03    37° 48.410'N 22° 23.181'E κορυφή Ολίγυρτου (Σκίπιζα 1935 μ)

Επιστροφή όχι μέσω Λαύκας αλλά προς Μαυροβούνι στη διασταύρωση...

Ολί05    37° 49.246'N 22° 22.424'E στροφή αριστερά σε μέτριας με περάσματα κακής βατότητας χωματόδρομο

Ολί06    37° 50.218'N 22° 21.557'E δεξιά σε μέτριας βατότητας χωματόδρομο για την κορυφή. Ο χωματόδρομος (σε 3 σημεία είναι στρωμένος με τσιμέντο) συνεχίζει μέχρι την μικρή κεραία στην κορυφή.

Ολί07    37° 50.436'N 22° 21.793'E κορυφή (1694 μ). Επιστρέφουμε και συναντάμε την άσφαλτο κάτω απ’ την Καστανιά – Μοσιά (πρατήριο SilkOil) – Μεσινό – αριστερά προς Αρχαία Φενεό (έξω) – Λούζι (έξω) στο...

Σαϊ01    37° 51.445'N 22° 14.987'E αρχή κακού χωματόδρομου απέναντι απ’ τον Προφ.Ηλία προς κορυφή Σαϊτά.

Σαϊ02    37° 50.364'N 22° 15.080'E κορυφή Σαϊτάς (1812 μ)

(γύρω και κάτω απ’ την Ντουρντουβάνα) - Λυκούρια – Κερασιά – Κλειτορία – πρατήρια βενζίνης BP & Shell στο δρόμο (παράκαμψη) προς Άνω Κλειτορία – αν υπάρχει διάθεση και χρόνος, παράκαμψη (9 χλμ από Κλειτορία) και επίσκεψη στο Σπήλαιο Λιμνών (09:30-16:30) στα Καστριά  – Άγιος Βλάσιος – Πλανητέρο για πέστροφες – Βάλτος (πάνω) – Τάρνα Ράχη.

Χελ51   37° 55.394'N 22° 14.841'E διάσελο Κυνηγού (1500 μ) που χωρίζει την Ντουρντουβάνα (ή Όρος Πεντέλεια) απ’ το Χελμό. – Ντουρντουβάνα (περίπου 1,8 χλμ μονοπάτι). Κοινό μονοπάτι μέχρι το διάσελο

Χελ55   37° 54.726'N  22° 14.974'E διάσελο κορυφογραμμής λίγο κάτω απ’ τα 2000.

Χελ56   37° 54.276'N  22° 14.667'E Τριανταφυλλιά (2109 μ.) στα δεξιά. Η υψηλότερη κορυφή.

Χελ57   37° 54.867'N  22° 15.167'E Ντουρντουβάνα (2078 μ.) στ’ αριστερά λίγο χαμηλότερη με καλύτερη όμως θέα προς την τεχνητή Λίμνη Δόξας. Επιστροφή απ’ το ίδιο μονοπάτι στο διάσελο Κυνηγού – Λίμνη Δόξας – Φενεός (έξω) – Ζαρούχλα.

Χελ00   37° 59.342'N 22° 16.200'E Ξενοδοχείο Στύγα. Δίπλα, στα δεξιά του είναι κι ο Πύργος της Ζαρούχλας.

Χωμάτινες διαδρομές με κέντρο την Ζαρούχλα.

1. Zαρούχλα–Ριζανά–Λειβάδια–Κούκος–Κρυονέρι–Πάρσαμπος–Λάκωμα– Ζαρούχλα.

2. Zαρούχλα – Λάκωμα – Σόλο – Καστράκι (ύδατα στυγός) – Σόλο – Μεσορούγι Περιστέρα – Χιονοδρομικό – Αρίσταρχος (αστεροσκοπείο) – Ζαρούχλα

3. Zαρούχλα – Τσιβλός – Ποταμιά – Κερνίτσα – Μεγ. Σπήλαιο – Καλάβρυτα - Χιονοδρομικό – Zαρούχλα.

4. Zαρούχλα – Αγ. Νικόλαος – Φενεός – Λίμνη Δόξας – Λυκούργια – Κλειτορία

Διαδρομές (Ζηρ)ειας...

00 Διαστ.πριν Ρέθι – Αριστ.διαστ.πάνω από Μ.Τρίκαλα προς Δασίου 6.7χλμ 15 λεπτ

01 Μ.Τρίκαλα (23) – Διαστ.(231) – Λ.Δασίου (24) 6.4 χλμ 15 λεπτά

02 Παιδική Χαρά (26) – κορυφή Αέρας (33)  5.2 χλμ 12 λεπτά

03 Αέρας (Ζηρ33) – Στενό (Ζηρ35) – Φενεός (Χελ11) – Δόξα (Χελ13)

Ζήρεια  37° 57.083'N  22° 25.757'E Α’ καταφύγιο

Ζηρ00   38° 04.339'N  22° 37.119'E Σημείο συνάντησης Ξυλόκαστρο-Τρίκαλα

Ζηρ01   38° 01.791'N  22° 34.128'E BP πριν τα Τρίκαλα, σημ.συνάντησης (βενζίνη)

Ζηρ02   38° 01.099'N  22° 29.889'E Ρέθι (έξω) διαστ.αριστ.

Ζηρ03   37° 57.280'N  22° 25.694'E  Λ.Μεγαγιάννη (κάτω και πριν το Σαλέ)

Ζηρ04   38° 00.074'N  22° 28.152'E διαστ.ασφ.δεξιά πάνω από Μέση Συν.Τρικάλων

Ζηρ06   37° 58.841'N  22° 25.513'E εποχική Λίμνη Δασίου στα 1480 μ. υψόμ.

Ζηρ05   37° 56.787'N  22° 25.848'E Σαλέ Ζήρειας

Ζήρ07   37° 54.809'N  22° 21.365'E Διασταύρωση από Σκαφιδιά προς Γκούρα

Ζήρ10   37° 58.980'N  22° 20.537'E Μ.Αγ.Τριάδας (μετά την Παναγία Βράχων Ταρσού, Μετέωρα Κορίνθου)

Ζήρ11   Λίμνη Δόξας

Ζήρ12   37° 51.399'N 22° 26.985'E Θέα λίμνης Στυμφαλίας

Ζηρ12α 37° 51.646'N 22° 27.727'E Αρχαία Στύμφαλος – Στυμφαλία – Καρτέρι (πρατήριο SunOil) – Λαύκα.

Ζήρ13   37° 56.422'N  22° 25.816'E τέλος δρόμου προς Σπήλαιο Ερμή

Ζηρ20   38° 00.164'N  22° 28.021'E Διασταύρωση αριστ. αρχή χωματόδρομου

Ζηρ21   38° 00.453'N  22° 27.118'E Διασταύρωση εναλ/κή 1 αριστ.

Ζηρ22   38° 00.535'N  22° 26.319'E Διασταύρωση εναλ/κή 2 αριστ.

Ζηρ23   37° 59.996'N  22° 28.007'E Διασταύρωση δεξιά προς λίμνη

Ζηρ231 37° 59.844'N  22° 26.924'E Διασταύρωση προς λίμνη

Ζηρ24   37° 58.948'N  22° 25.651'E Λ.Δασίου είσοδος δεξιά όπως ανεβαίνουμε από Τρίκαλα

Ζηρ26   37° 58.676'N  22° 24.327'E παιδική χαρά μετά τη Λ.Δασίου κοντά στη θέση Μαγγανιάρικα

Ζηρ31   37° 57.819'N  22° 23.336'E 1η διαστ.δεξιά (από σαλέ) προς Στενό

Ζηρ32   37° 57.769'N  22° 22.902'E 2η διαστ.αριστ.Στενό, δεξ.Αέρας, Μαγγανιάρικα

Ζηρ33   37° 58.171'N  22° 22.760'E Θέα Κορυφή Αέρας 1598μ.

Ζηρ35   37° 57.748'N  22° 21.366'E 3η διαστ.δεξιά προς Στενό

Ζηρ40   37° 52.644'N  22° 21.715'E Γκαγκάδι τέλος χωματόδρομου, πράσινο κάτω από Γερόντιο Όρος

Ζηρ41   37° 52.097'N  22° 22.391'E Ξενώνας Καστανιάς, αρχή χωματόδρομου  προς μονοπάτι για Γερόντιο Όρος

Ζηρ42   37° 52.863'N  22° 21.896'E αρχή μονοπατιού για κορυφή Προφήτης Ηλίας Γερόντιου Όρους

Ζηρ43   37° 53.487'N  22° 21.913'E κορυφή Προφήτης Ηλίας (1754μ)

Διαδρομές (Χελ)μού...

04 Φενεός (11) – Διάσελο (21) – Ριζανά (23) – Ζαρούχλα (25+27) 18χλμ 42 λεπτά

04α Φενεός (11)-Διάσελο (21)-Ριζανά (23)-Κράθις (24)-Βρ.Γκόλφως (31) 25 χλμ 60 λεπτά

05 Ζαρούχλα (27) – Γύρος όρ.Κράθις (29+24) – Βρ. Γκόλφως (31) 12χλμ 28 λεπτά

06 Βρύση Γκόλφως(31) – Σόλος – Αγρίδιο – Λίμνη Τσιβλού(41) 14 χλμ 27 λεπτά.

06α Γαϊδουρόραχη (35) – Λίμνη Τσιβλού (41) χώμα 11 χλμ 27 λεπτά.

07 Λ.Τσιβλού (41) – Πρ.Ηλίας (42) – Μον.Έλατος (43) – Άσφ.Άνω Διακ.(45) 17χλμ 40 λεπτά

Χελ11   37° 56.476'N 22° 19.038'E 1^η διαστ.μετά ΦΕΝΕΟ προς Διάσελο - Ζαρούχλα

Χελ12   37° 55.835'N 22° 16.829'E 2^η διαστ.προς Διάσελο – Ζαρούχλα (+ η 1^η)

Χελ13   37° 55.694'N 22° 16.810'E Πλάτωμα πικ νικ στη Λίμνη Δόξας (χωρίς σκιά).

Χελ21  37° 57.766'N  22° 17.324'E Διάσελο, μεταξύ Φενεού - Ζαρούχλας

Χελ23  37° 57.993'N  22° 15.612'E Ριζανά, μεταξύ Διάσελου και Ζαρούχλας

Χελ24  37° 59.104'N  22° 15.153'E Διαστ.κάτω από Κράθις πάνω από Ζαρούχλα

Χελ25  37° 58.997'N  22° 16.525'E Αρχή ασφάλτου από Διάσελο πριν τη Ζαρούχλα

Χελ27  37° 59.236'N  22° 16.322'E περιφραγμένο πλάτωμα στάθμευσης

Χελ29  37° 59.812'N  22° 15.949'E Διαστ.στην ανατ.πλαγιά του όρους Κράθις

Χελ30  37° 59.730'N  22° 14.978'E Κορυφή Κράθι. Άη Λιάς ή Προφήτης Ηλίας (1741μ). Πλάτωμα – Θέα!

Χελ31  37° 59.910'N  22° 14.022'E Βρύση Γκόλφως στις δυτ.πλαγιές του όρους

Χελ35  38° 01.898'N  22° 12.249'E Γαϊδουρόραχη

Χελ41  38° 04.631'N  22° 13.978'E Λίμνη Τσιβλού, πλάτωμα στάθμευσης. Γύρος Λίμνης.

Χελ42  38° 05.317'N  22° 12.421'E Προφήτης Ηλίας

Χελ43  38° 07.148'N  22° 14.683'E Διαστ. στον Μοναχό Έλατο

Χελ44  Διαστ. στον Μοναχό Έλατο ερχόμαστε από ‘δω για την θέα.

Χελ45  38° 07.533'N  22° 13.323'E Έξοδος σε άσφαλτο, πάνω από το Άνω Διακοπτό

3. Χελμός. Γύρος Κράθιου όρους – Σολός – Μεσορούγι

Χελ31  37° 59.910'N  22° 14.022'E Βρύση Γκόλφως, δυτ.πλαγιές του όρους Κράθις

Χελ32  38° 00.677'N  22° 14.942'E Σολός
Χελ33  38° 01.042'N  22° 14.754'E Μεσορούγι 

4. Χελμός. Διακοφτό – Άνω Ζαχλωρού – Καλάβρυτα – Διακοφτό

5. Ντουρντουβάνα. Λίμνη Δόξας – διάσελο Κυνηγού – Βάλτος – Λίμνη Δόξας.

Χελ51 37° 55.394'N 22° 14.841'E διάσελο Κυνηγού

Χελ52 37° 55.470'N 22° 11.972'E Βάλτος (υπάρχει κι άλλος Βάλτος λίγο πιο κάτω, δίπλα στο Πλανητέρο)

6. Ζήρεια. Θέση Βαρνεβό (διασταύρωση χωματ.προς λίμνη Δασίου)  37° 58.592'N 22° 27.189'E – Οροπέδιο Ζήρειας – Χαράδρα Φλαμπουρίτσας – Θέση Βαρνεβό

7. Ζήρεια. Οροπέδιο – Γύρος Ζήρειας. Απ’ το Σαλέ και επιστροφή σ’ αυτό 27 χλμ περίπου.

8. Δερβένι – Ροζενά – Ευρωστίνη - (Ναό Αγίου Γεωργίου) – Κάτω & Άνω Ταρσό (Παναγία των Βράχων) – Φενεό – Μονή Αγίου Γεωργίου – Τ. Λίμνη Δόξας (Μονή Αγ.Φανουρίου) – Γκούρα – Στενό.

9. Ριζά – Πελλήνη – Δένδρο – Ρέθι – Τρίκαλα (Άγιος Βλάσιος) – Καλλιάνοι – Στυμφαλία – Καρτέρι – Λαύκα – Καστανιά – Μονή Αγίου Γεωργίου «του φονιά»

2nd Evia Trophy

Πιέστε εδώ... να δείτε εικόνες και βίντεο στο Vimeo από την ειδική της Κυριακής 6 Απριλίου 2014 του 2ου Evia Trophy, στην Εύβοια φυσικά.

Ορεινή Κορινθία 2014

Ορεινή Κορινθία Σάββατο 8 και Κυριακή 9 Μαρτίου 2014. 

Η καλή μέρα, λέει ο σοφός λαός, από το πρωί φαίνεται. Αμ δε.

O Αλέξανδρος (Tarzan), ο ιθύνων νους και οργανωτής αυτής της εκδρομής έγραφε στην πρόσκλησή του: …θα συναντηθούμε 9.30 του Σαββάτου στα διόδια της Ελευσίνας δεξιά στον παράδρομο και πριν περάσουμε την γέφυρα. Η σκέψη είναι να πάμε μέχρι Κόρινθο από τον όμορφο παλιό δρόμο να θυμηθούμε τα παιδικά μας χρόνια… και αυτό ακριβώς είχε κατά νου το πρωΐ της Κυριακής ενώ πλησίαζε στα διόδια. Η πρώτη φορά στα χρονικά – σκέφτηκε – που θα έφτανε στην ώρα του. Το όφειλε στον εαυτόν του σαν αρχηγός, στη φήμη του, στην παρέα και στους καλούς του φίλους. Αμ δε και πάλι.

- Που είναι η έξοδος ρε γαμώτο; Μόνο σύρματα βλέπω. Να δεις που την κλείσανε οι μ@λ@κες. Και τώρα που θα συναντηθούμε; Μονολογεί εκνευρισμένος.

- Για Κόρινθο από την παλιά εθνική καλά πάω; Ρωτάει την ταμία στα διόδια.

Κοντέψανε να της φύγουν τα... ψιλά της κοπέλας από τα γέλια.

- Όχι καλέ. Προς Λαμία όμως καλά πάτε!

- Τα διόδια της Ελευσίνας δεν είναι αυτά; Ρωτάει ξαφνιασμένος.

- Όχι καλέ, των Αφιδνών είναι!

- Και τώρα; Πως θα πάω Κόρινθο;

- Με αναστροφή – ούτε gps να ήταν – θα πρέπει όμως να πληρώσετε πάλι μόλις περάσετε από τα διπλανά ταμεία!

Εγώ στο τηλέφωνο.

- Αλέξανδρε, έχουμε μαζευτεί όλοι στο μικρό πάρκινγκ δεξιά πριν τα διόδια της Ελευσίνας και την έξοδο προς την παλιά εθνική οδό και σε περιμένουμε. Που βρίσκεσαι;

- Στο Καπανδρίτι!

- ΠΟΥ;

Έτσι που λέτε αγαπητά μου παιδιά, άρχισε μιά ακόμα ενδιαφέρουσα εκδρομή του μεγάλου μας JPForum, που είχε τα πάντα. Sex, Religion, Politics, λάσπη, πάθη, μίση, ίντριγκες, ψύχρα στα χαμηλά, κρύο και χιόνια στα ψηλά. Όλα τα συστατικά για μιά επιτυχημένη υπερπαραγωγή αρκεί να προσέξεις τη συνταγή!

Μετά τις κλασσικές 32 στάσεις για φυσική ανάγκη, ΑΤΜ, μπαταρίες, να δούμε τον φίλο με το XJ, να συμπληρώσουμε βενζίνη, να βάλουμε αέριο, να μελετήσουμε τον χάρτη κλπ πατήσαμε χώμα κάτω από το κάστρο της Ακροκορίνθου. Ο Αλέξανδρος είχε γράψει...  Τις διαδρομές μην τις πάρετε ως δεδομένες μια(ς) και μου αρέσει να εξερευνώ και η ορεινή Κορινθία είναι ότι πρέπει για αυτό.

Ο Βασίλης (vpisko), μετά από αναστροφή στο πρώτο αδιέξοδο, βρίσκεται μπροστά. Με την άδεια του Αλέξανδρου – έχουμε χρόνο λέει – μας ανεβάζει σ’ έναν ελαιώνα. Ο Σωκράτης συνειδητοποιεί ότι όταν βγήκε η γαλανόλευκη “γριά” - το αντικέ CJ - απ’ το εργοστάσιο δεν είχαν εφευρεθεί οι ζώνες ασφαλείας. Για να κουμπώσει την τετρακίνηση, πρέπει να λύσει τη ζώνη, να μετακινηθεί στο κάθισμά του και να σπρώξει τον μοχλό σχεδόν έξω απ’ το παράθυρο. Το δικό μου αμμουδί ερωτοτροπεί αναίσχυντα και επανειλημμένα με μιά αγριελιά. Πιό πάνω, το αριστερό μου ψαλίδι χτυπάει σ’ έναν μικρό  βράχο και ο πίσω τροχός τον ξεριζώνει υποχρεώνοντας τον Γεώργιο που ακολουθεί, σε πρωινή γυμναστική. 

Πιέστε  εδώ... να δείτε τις πρώτες εικόνες...

Ροβολάμε σε χωματόδρομο και συνεχίζουμε προς Χιλιομόδι, Άγιο Βασίλειο. Αυτόν με τα γνωστά πεπόνια. Ο Αλέξανδρος βάζει τις φωνές στα ερτζιανά, όχι γιατί δεν βρήκαμε πεπόνια τέτοια εποχή, αλλά γιατί οδηγούμε προς λάθος κατεύθυνση. Δεν πάμε Μυκήνες φωνάζει ευγενικά, Νεμέα πάμε! Στάση πάλι και μελέτη του χάρτη.

Τίθεται επί κεφαλής και μας οδηγεί προς Αρχαία Νεμέα, σ’ ένα όμορφο οινοποιείο για κρασοκατάνυξη. Μετά την ενημέρωση ακολουθούν δοκιμές άπειρων κρασιών, διαφόρων γεύσεων και χρωμάτων. Ο Αλέξανδρος ελέγχεται για την έλλειψη συνοδευτικών. Ούτε ένα μεζεδάκι ούτε λίγα  ξηροκάρπια. Ξεροσφύρι τά ‘πιαμε. Ευτυχώς φύγαμε νωρίς και... όρθιοι!

Η συνέχεια έλεγε για Νεμέα, Κούτσι. Τη Νεμέα τη βρήκαμε. Καρατσεκαρισμένο. Το Κούτσι μας δυσκόλεψε ελαφρά. Στην πρώτη προσπάθεια ο Άλεξ ρίχνει τον Ταρζάν - το μεγάλο γκραντ τσερόκι ντε - σε μικρό κάνυον, χτυπάει τον εμπρός προφυλακτήρα εμπρός αριστερά και “χάνει” το μικρό φωτιστικό της ομίχλης. Στην βάρβαρη σανιδωμένη όπισθεν το γκράντ, ευτυχώς, δεν αυτοαπεγκλωβίζεται και γλιτώνει τον προφυλακτήρα. Χρέη διασώστη αναλαμβάνει ο Ευάγγελος  (docanagno) με τον μαύρο μπρούταλ εργάτη του ενώ ο Νικόλας με τον Γεράσιμο και το θηριώδες JK, ψάχνουν να βρουν διέξοδο στις βουρκωμένες πλαγιές – πεινάει κι ο Γεράσιμος.

- Βρήκα “δρόμο” φωνάζει στο cb. Δεν είχε pmr αλλά εμείς τον αγαπάμε.

- Εμείς παιρνάμε; Ρωτάει ο vpisko. Ναι, έρχεται η απάντηση.

Πιέστε εδώ... να δείτε το βίντεο από το Κούτσι της Νεμέας.

Η χωμάτινη διαδρομή μέχρι την ταβέρνα “Μποζικά” –  “Αισχροκέρδεια” έγραφε, πάνω από την πόρτα της – του Μάϊκ και της Ζέτας, συνεχίζεται με αδιέξοδα, δρόμους ανύπαρκτους ή μονοπάτια στενά που προσθέτουν στα κουφάρια των τζιπ περισσότερες ηχηρές πινελιές πάνω σ’ αυτές του αμαρτωλού παρελθόντος.  Επί 2 – ή μήπως 3 – ώρες τρώγαμε και πίναμε... ελαφρά!  Εδώ μας βρήκαν η Στέλλα (stella) με τον Βασίλη (vram). Χορτόπιτα δεν βρήκαν αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

Πιέστε εδώ... να δείτε το βίντεο από την ταβέρνα "Αισχροκέρδεια" στα Μποζικά. 
Προσοχή, το βίντεο ΔΕΝ περιέχει εικόνες τζιπ.

Νύχτα πιά, αποφασίζουμε ότι πρέπει να σηκωθούμε από το τραπέζι και να φύγουμε. Μας περιμένουν για… φαγητό άλλωστε στους Καλιάνους!

- Μάϊκ, λέμε να πάμε από το βουνό, είναι σε καλή κατάσταση ο χωματόδρομος;

- Ναι, ναι απαντάει ενθουσιασμένος ο Μάϊκ στον Αλέξανδρο. Σκέτο μπουρδέλο!

Η Άννα κι εγώ αποχαιρετάμε – προσωρινά δυστυχώς – τους υπόλοιπους... μπουρδελιάρηδες και συνεχίζουμε προς Καλιάνους από τον ασφάλτινο δρόμο Μποζικά, Καστράκι, Ασπρόκαμπο, Ψάρι, Καλιάνοι. Μόνοι μεσ’ τη νύχτα εμείς και τα τσακάλια. Κυριολεκτικά.

Αργά το βράδυ μόλις μαζευτήκαμε όλοι στον όμορφο ξενώνα / συγκρότημα, βγάλαμε τον Γεράσιμο – ζωή νά ‘χει – για φαγητό. Οι λάσπες φαίνεται ότι του ανοίγουν την όρεξη.

Την Κυριακή ο καιρός χειροτέρεψε. Δυνατή βροχή μέχρι τις 09:00 το πρωΐ, συννεφιά και κρύο στη συνέχεια. Από την Αθήνα προστέθηκαν στην παρέα μας ο Γιάννης (meth) με την Μάϊρα (TJ) και ο  Μάρκος (markos) με τον μικρό Αλέξανδρο (YJ).

Μετά τους πρωινούς καφέδες, τα θαψίματα, τα καλωσορίσματα και τις σχετικές προμήθειες σε ψωμί και γαλακτοκομικά κάνουμε τη στάση – όχι όπως λέμε στάση Ψυχιατρείο αλλά όπως Στάση του Νίκα – στη λίμνη της Στυμφαλίας! Ο Αλέξανδρος είχε προγραμματίσει...

…να κάνουμε ένα πικ νικ στην αρχαία Στυμφαλία, στα απομεινάρια της αρχαίας πόλης με θέα την λίμνη και τα βατράχια. Θα έλεγα να δουμε και το μουσείο στην Στυμφαλία, αν είναι ανοιχτό γιατί αξίζει ακόμη και σαν κτίριο.   Αρκετοί όμως απ’ την παρέα διαφωνούν, δεν θέλουν ν’ ακούσουν για βατράχια και μουσεία και ζητούν να φύγουμε, πάραυτα.

Η συνέχεια της διαδρομής σύμφωνα με το πρόγραμμα ήταν...   

…. προς το χωριό Κυλλήνη για τσάι του βουνού στο μοναδικό καφενείο του χωριού, στον  Πέτρο Δρόλια με τα 7 παιδιά, 8 εγγόνια και 6 δισέγγονα  και θα πάμε να πέσουμε στην Γκούρα.

Ο Αλέξανδρος όμως παίρνει τον χωματόδρομο προς Κιόνια που ναι μεν ανηφορίζει – στον χάρτη τουλάχιστον – προς Δροσοπηγή, οροπέδιο Σκαφιδιάς και συνεχίζει προς Γκούρα αλλά δεν πάει προς Κυλλήνη. Κάποιοι απ’ την παρέα βλέπουν τον πλοηγό που ψάχνεται και λοξοδρομούν δεξιά κι αριστερά στα λιβάδια για βοσκή και παιχνίδι, φέρνοντας τον Άλεξ στα πρόθυρα νευρικής κρίσης. Σοβαρή φωνή στα pmr υπενθυμίζει ότι ό πλοηγός μας, έχει επιλέξει ωραίες διαδρομές ψηλά στη Ζήρεια και είναι κρίμα να σπαταλούμε το χρόνο μας εδώ στα χαμηλά. Προτείνει δε να τον ακολουθήσουμε προς Κυλλήνη. Η ομάς συνεμορφώθην μεν προς τας υποδείξεις αλλά κάνει αναστροφή φανερά άκεφη.

Στην μικρή πλατεία του χωριού ο Άλεξ προτείνει επίσκεψη στο καφενείο. Κανένας δεν τον ακούει.

- Είναι σαν να περνάει μιά παρέα μέσα απ’ το σαλόνι του σπιτιού σου και να μη σου λέει καλημέρα, μονολογεί! 

Πιάνουμε κουβέντα με έκπληκτο παππού που βγήκε στο μπαλκόνι του ακούγοντας όλη αυτή τη φασαρία.

- Έχω να δω τόσα τρακτέρια από τη μεγάλη ζωοπανήγυρη, μας λέει ενθουσιασμένος!

- Που πάτε;

- Πάνω στη Ζήρεια, του απαντάω. Περνάει ο δρόμος;

- Μπα, χιόνιζε όλη νύχτα.      

Πατήσαμε χιόνι αρκετά πάνω από το χωριό.

Το αμμουδί... πέρασε εντυπωσιακά εύκολα στα χιόνια και στα παγωμένα πατήματα της επιστροφής στη Ζήρεια που τελικά μας νίκησε. Όμορφες εικόνες, ωραία μέρη παρά τον βροχερό καιρό και το κρύο στα ψηλά.

Το χιόνι μας “σταμάτησε” λίγο πάνω απ’ τα 1600 μ. στο δρόμο προς το καταφύγιο. Δεν βάλαμε αλυσίδες. Αναστροφή. Ο Γεώργιος (GPAP) παραπονιέται ότι γλιστράει, ο Βασίλης (vram) δίνει οδηγίες, ο vpisko είναι τώρα πλοηγός. Η πρόταση για επιστροφή στην προηγούμενη διασταύρωση και συνέχεια προς Σκαφιδιά, λίμνη Δασίου, δεν βρίσκει υποστηρικτές. Η παραδοσιακά καλή μας διάθεση είχε πληγεί από χαμηλά. Λίγο πριν το χωριό, ο vram στρίβει αριστερά να δει που βγάζει ο χωματόδρομος (προς τη Μικρή Ζήρεια) που όλοι βλέπαμε στον χάρτη ότι είναι αδιέξοδο. Πιό κάτω η Μαρία φωνάζει στον Άλεξ γιατί δεν περιμένανε μαζί με μας, να γυρίσει ο vram.  Μετά την Κυλλήνη η ομάς βγαίνει απ’ την άσφαλτο αλλά στρίβει σ’ αδιέξοδο μετά από ένα μικρό εκκλησάκι σε ωραίο τοπίο – ότι πρέπει για πικ νικ – αλλά κανένας δεν σταματάει, εκτός από μένα και τον Γιάννη για ΧΨΑ.

Οι υπόλοιποι κάνουν αναστροφή και μας προσπερνούν βιαστικά. Το pmr μου αφόρτιστο δύο μέρες, αρχίζει να ρετάρει. Άλλοτε μ’ ακούνε άλλοτε όχι.  Αναφέρω ότι έχουμε σταματήσει, αλλά προφανώς δεν μ’ ακούει κανείς. Σε ερώτηση του Άλεξ ποιός είναι σκούπα, απαντάει ο Γεώργιος (GPAP).

- Που πας ρε Καραγιώργο, χωρίς το αμμουδί; Ρωτάω στο pmr. Απάντηση καμία.

Τηλέφωνο στον Άλεξ και οριζουμε σημείο συνάντησης στην άσφαλτο.

Μόλις βρεθήκαμε, μας αποχαιρετά ο Νίκος με τον Γεράσιμο. Ο Νικόλας κι αρκετά μας άντεξε, ο Γεράσιμος γιατί πείναγε!

Τα νεύρα τεντωμένα...

Ο Άλεξ ως από μηχανής θεός αρχαίας τραγωδίας, προτείνει να συνεχίσουμε προς τη Μονή Λέχοβας. Η λέξη μονή δεν ακούγεται καλά και τα πλήθη ενθουσιάζονται. Το έλα ν’ ακούσεις στα μικρόφωνα.

- Έλα μονή στο τόπο σου.

- Μονή σέρνει καράβι.

- Έλεος, που να τρέχουμε στη Λαμία βρε Αλέξανδρε!

Το κλίμα αλλάζει. Παρ’ όλα αυτά, δίνεται εντολή στον Βασίλη (vpisko) να μείνει σκούπα με απειλή πνιγμού!

vpisko : Άλεξ ξέρουμε που πάμε;

Άλεξ:    Δεν αντέχω άλλο, θα τον πνίξω και μετά θα τον σκοτώσω.

vpisko : Ok δεν ξαναμιλάω άλλο.

Μετά από λίγο...

vpisko : Αλέξανδρε είσαι σίγουρος ότι από ‘δω πάμε για Λέχοβα;

Η επιλογή της δαιδαλώδους διαδρομής, είναι ωραία με πολύ πράσινο, αρκετή λάσπη, ελάχιστα ασφάλτινα περάσματα και σώζει την κατάσταση. Σχεδόν. Στην πρόταση του Αλέξανδρου να περάσουμε από τη φάρμα του Μάϊκ να δούμε τα γουρούνια του, όλοι απαντούν αρνητικά. Πιστεύω ότι κανένας δεν ήθελε να δει το φαγητό του να περπατάει!

Μετά το πικ νικ, μας αποχαιρετά ο Βαγγέλης (docanagno) και η Κέϊτη. Δεν ξέρω αν τον βάραγε σε όλο τον δρόμο του γυρισμού. Εμείς συνεχίζουμε σε λασπωμένη διαδρομή – το μπουρδέλο που έλεγε ο Μάϊκ – μέσα σε όμορφο ελατόδασος.

- Προσοχή στην κατηφόρα. Πολλή μερέντα. Κρατάτε αποστάσεις. Νεροφάγωμα στην αριστερή στροφή, αμέσως μετά πολύ γκάζι να βγάλετε την ανηφόρα, φωνάζει ο Αλέξανδρος.

- Ποιά μερέντα, ακούγεται το σχόλιο, εμένα με βαζελίνη μου μοιάζει!

Ο Άλεξ είτε γιατί έκρινε ότι δεν είχαμε λασπωθεί αρκετά είτε γιατί ήθελε να πνίξει τον vpisko στη λάσπη – και μετά να τον σκοτώσει – στρίβει δεξιά κάτω σε ζόρικη “παιδική χαρά”. Κίνηση όχι τόσο συνετή, γιατί είχαν αποχωρήσει οι “εργάτες”. Τα δύο KJ σταθμεύουμε ψηλά. Απόφαση κι αυτή όχι τόσο συνετή. Το περπάτημα σ’ αυτή τη λάσπη ήταν δοκιμασία. Ο vram είτε γιατί σκιάχτηκε είτε γιατί ήθελε να πάρει την αποζημίωση της ασφάλειας, δίνει το τιμόνι του TJ στη Στέλλα.

- Έλα, έλα της φωνάζει, μπορείς. Έπρεπε να βλέπατε το βλέμμα του.

Η Στέλλα παγώνει. Θυμάται την άλλη τη Στέλλα του σινεμά που πήγε από μαχαίρι. Ε, όχι εγώ να πάω από λάσπη, σκέφτεται!  Άσε που ο δικός μου δεν είναι ο Φούντας!

- Δεν πάω πουθενά, φωνάζει.

- Έλα ρε Στέλλα επιμένει ο vram. Μπορείς.

- ΕΓΩ ΔΕΝ ΚΑΤΕΒΑΙΝΩ ΕΚΕΙ ΚΑΤΩ ΛΕΜΕΕΕΕΕΕ... φωνάζει απελπισμένα.

Τελικά κατέβηκε και το σημαντικότερο, ανέβηκε.

Μετά το λασπωμένο διάλειμμα από τη λάσπη της ημέρας, ανηφορίζοντας προς τον κεντρικό χωματόδρομο, ο Άλεξ μας ξεναγεί.

- Δεξιά κάτω, στην απέναντι πλαγιά, το χωριό που βλέπετε είναι το Κεφαλάρι.

- Ασε το Κεφαλάρι και το κεφαλοτύρι ρε Αλέξανδρε και βγάλε μας από ‘δω μέσα, φωνάζει ο vram στο pmr!

Λίγο πριν το Κιάτο, περιμένοντας τον Σωκράτη να φουλάρει, αποχαιρετάμε ο ένας τον άλλον. Εγώ στάθηκα ανάμεσα στον Αλέξανδρο και τον vpisko δια παν ενδεχόμενο. Και οι δυό τους όμως ήταν χαρούμενοι.

Πιέστε εδώ... για το τελευταίο μέρος του βίντεο.

Μας άρεσαν…

Το διαμέρισμα “Μαία”– ολόκληρο σπίτι – στο συγκρότημα “Πλειάδες”.

Ο ήχος του ΗΕΜΙ JK του Νικόλα στα γκάζια.

Η διαδρομή από Στυμφαλία – Μονή Λέχοβας – μέχρι την έξοδο στην άσφαλτο προς Κιάτο.

Τα φρέσκα BFGoodrich στο χιόνι.

Δεν μας άρεσαν...

Η συμπεριφορά των δικών μου pmr την Κυριακή.

Η συμπεριφορά των δικών μας ανθρώπων την Κυριακή το πρωΐ.

Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον Αλέξανδρο για την εκδρομή και κυρίως για την υπομονή του.

Μας τίμησαν με την παρουσία τους και τους ευχαριστούμε γι’ αυτό:

Οι πρωϊνοί του Σαββάτου...

1. Αλέξανδρος (Tarzan) (ZJ),

2. Ευάγγελος (docanagno) με την Κέϊτη (TJ)

3. Μαρία (maria) με τον Βασίλη (vpisko) και τον robbie (TJ)

4. Σωκράτης (sokkrates) με τον Γιάννη (CJ)

5. Γεώργιος (GPAP) με τη Σοφία και τη μικρή Αλεξάνδρα (KJ)

6. Νίκος Σκουρής με τον πεινασμένο Γεράσιμο (JK)

7. Χρύσανθος με την Άννα και το αμμουδί τσερόκι (KJ)

Οι νυκτερινοί...

8. Στέλλα (stella) με τον Βασίλη (vram)  (TJ)

Οι Κυριακάτικοι...

9. Γιάννης (meth) με την Μάϊρα (TJ) και

10. Μάρκος (markos) με τον μικρό Αλέξανδρο (YJ)

Στην επόμενη!

Αισιόδοξος πάντα εγώ...